Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. III CZP 82/06
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)
SSN Dariusz Zawistowski
SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)
Protokolant Bożena Kowalska
w sprawie z wniosku BPH Banku Hipotecznego S.A. w W
przy uczestnictwie Ryszarda F
o ogłoszenie upadłości Ryszarda F,
po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym
w dniu 8 listopada 2006 r.,
zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy w L.
postanowieniem z dnia 26 lipca 2006 r.,
1. „Czy przepis art. 32 ustawy z dnia 28 lutego 2003 roku Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535) znajduje zastosowanie do upadłego wnoszącego zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości w trybie art. 54 tej ustawy;
2. czy uregulowanie zawarte w art. 1302 § 4 k.p.c. znajduje zastosowanie do upadłego wnoszącego zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości?”
podjął uchwałę:
Artykułu 32 prawa upadłościowego i naprawczego oraz art. 1302 § 4 k.p.c. nie stosuje się do upadłego wnoszącego zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości (art. 54 p.u.n.).
Uzasadnienie
Po ponownym rozpoznaniu sprawy z wniosku wierzyciela BPH Banku Hipotecznego S.A. Sąd Rejonowy - Sąd Gospodarczy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2006 r. ogłosił upadłość Ryszarda F prowadzącego działalność pod nazwą Przedsiębiorstwo Produkcyjno Usługowo Handlowe E w B w celu likwidacji. Na powyższe postanowienie zażalenie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych wniósł upadły Ryszard F. Odrębnymi postanowieniami z dnia 25 maja 2006 r. Sąd Rejonowy odrzucił zarówno wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych jak również złożone przez niego zażalenie. Sąd Rejonowy z powołaniem się na art. 32 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535 ze zm.) stwierdził, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Uzasadniając postanowienie o odrzuceniu zażalenia Sąd orzekający przytoczył art. 35 ustawy prawo upadłościowe i naprawcze oraz art. 130 § 4 i 3 k.p.c. oraz stwierdził, że upadły nie dopełnił obowiązku uiszczenia opłaty stałej przy wniesieniu zażalenia do sądu (art. 10 w zw. z art. 75 pkt 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Dlatego zażalenie podlega odrzuceniu. Rozpoznając zażalenie dłużnika na wskazane postanowienie z dnia 25 maja 2006 r. o odrzuceniu zażalenia Sąd Okręgowy przedstawił do rozstrzygnięcia, przytoczone na wstępie, zagadnienia prawne budzące poważne wątpliwości. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazuje, że przepis art. 32 p.u.n. wyłączający w stosunku do dłużnika przepisy o zwolnieniu od kosztów sądowych został umieszczony w tym samym tytule ustawy co art. 54 tej ustawy stanowiący, że upadłemu przysługuje zażalenie na postanowienie o ogłoszeniu upadłości. Z drugiej strony dostrzegł tenże Sąd, że przepis art. 32 p.u.n. odnosi się do dłużnika, natomiast art. 54 ust. 1 używa zwrotu „upadły”. Ta odmienność - przy założeniu konsekwencji terminologicznej ustawodawcy może wskazywać na zróżnicowanie sytuacji podmiotu, wobec którego toczy się postępowanie o ogłoszenie upadłości. Dłużnik nie może ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych w toku rozpoznawania wniosku o ogłoszenie upadłości. Za takim zawężonym zastosowaniem art. 32 p.u.n. przemawia sytuacja dłużnika, który po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości utracił jako upadły prawo rozporządzania majątkiem i tym samym zdolność do poniesienia kosztów sądowych. Jednakże - zdaniem Sądu - argumentacja na rzecz powyższego zapatrywania doznaje osłabienia bowiem art. 51 p.u.n. posługuje się określeniem dłużnika upadłego, co może przemawiać za utożsamieniem dłużnika z art. 32 p.u.n. i upadłego (jako dłużnika upadłego) w art. 54 p.u.n.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right