Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 25 lutego 2005 r. sygn. I KZP 37/04
Jeżeli na rozprawę wyznaczoną w wyniku uwzględnienia sprzeciwu, nie stawi się bez usprawiedliwienia ani oskarżony, ani jego obrońca, a upłynął już termin do zaskarżenia wyroku zaocznego na zasadach ogólnych, wyrok ten staje się prawomocny także wtedy, gdy ze sprzeciwem, na wypadek jego nieuwzględnienia, połączony był, na podstawie art. 482 § 1 k.p.k., wniosek o uzasadnienie tego wyroku.
Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański.
Sędziowie SN: L. Misiurkiewicz, A. Siuchniński (sprawozdawca).
Prokurator Prokuratury Krajowej: K. Parchimowicz.
Sąd Najwyższy w sprawie Tadeusza G., po rozpoznaniu przedstawionego na podstawie art. 441 § 1 k.p.k. przez Sąd Okręgowy w P., postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r, zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:
„Czy zasada, którą a contrario można wywieść z art. 482 § 3 zd. 2 k.p.k., iż wyrok zaoczny staje się prawomocny, gdy po uwzględnieniu sprzeciwu oskarżony lub jego obrońca nie stawią się bez usprawiedliwienia na wyznaczoną przez sąd rozprawę, znajduje również zastosowanie w sytuacji, gdy ze sprzeciwem od wyroku zaocznego, na wypadek jego nieuwzględnienia, oskarżony połączy wniosek o uzasadnienie wyroku i czy w związku z tym nie ma już konieczności sporządzenia uzasadnienia wyroku i nie można go zaskarżyć przez wniesienie apelacji?”
uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.
UZASADNIENIE
Przedstawione powyżej zagadnienie prawne wyłoniło się w następującym układzie faktycznym.
Sąd Rejonowy w P., wyrokiem zaocznym z dnia 3 czerwca 2003 r, uznał oskarżonego Tadeusza G. za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. i art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Tadeusz G. w ustawowym terminie wniósł od tego wyroku sprzeciw, z którym, na wypadek jego nieuwzględnienia, połączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku zaocznego. Sąd Rejonowy w P., uznając nieobecność oskarżonego na rozprawie za usprawiedliwioną, sprzeciw uwzględnił i wyznaczył termin nowej rozprawy na dzień 11 września 2003 r. Tadeusz G., prawidłowo powiadomiony, nie stawił się na rozprawę, nie usprawiedliwiając swojej nieobecności. W tej sytuacji Sąd Rejonowy w P. stwierdził, że wobec nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego wyrok zaoczny z dnia 3 czerwca 2003 r. pozostaje w mocy. Następnie sporządził uzasadnienie wyroku, zaś jego odpis wraz z uzasadnieniem doręczono oskarżonemu. Tadeusz G. wniósł apelację, która ostatecznie (po przywróceniu terminu) została przyjęta.