Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 7 lipca 2003 r. sygn. III SW 120/03
Zarzut protestu dotyczący fotografowania się wyborców z odkrytą i zakreśloną kartą do głosowania nie jest oparty na ustawowej podstawie.
Przewodniczący SSN Józef lwulski
Sędziowie SN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Andrzej Wróbel (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2003 r. sprawy z protestu referendalnego Marii C. z udziałem uczestników postępowania: 1) Komisarza Wyborczego w Warszawie, 2) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej 3) Prokuratora Generalnego
postanowił:
1. wyrazić opinię, że zarzut protestu bezpodstawnego wydania dwóch kart do głosowania osobom nieuprawnionym jest bezzasadny;
2. w pozostałym zakresie odmówić nadania protestowi dalszego biegu.
Uzasadnienie
Maria C. - przewodnicząca Obwodowej Komisji do spraw Referendum [...] w W. wniosła protest przeciwko ważności referendum, w którym zarzuciła, że: 1. protokół z głosowania przyjęto bez jej podpisu jako przewodniczącej i bez adnotacji o jej zastrzeżeniach wobec uchybień podczas głosowania w obwodzie [...], 2. w obwodzie [...] trzykrotnie zakłócano ciszę wyborczą w lokalu, bowiem wyborcy fotografowali się przy urnie „z odkryta już zakreśloną kartą głosowania", na co przyzwalała część członków Komisji, 3. bezpodstawnie wydano głosującym karty do głosowania, w tym jedną kartę na podstawie faksu, a dwie karty osobom, które nie posiadały zaświadczeń uprawniających do głosowania w Obwodzie, 4. w trakcie głosowania oddano do rąk osoby postronnej rejestr wyborców, aby osoba ta mogła sama wpisać się do rejestru, celem otrzymania karty do głosowania, 5. podczas głosowania w drugim dniu pomiędzy przygotowanymi do wydawania kartami do głosowania, które znajdowały się na stole prezydialnym, znaleziono dwie karty nieostemplowane, 6. karty do głosowania były ostemplowane niedbale do tego stopnia, że na 200 kart tylko 40 z nich mogłoby być potraktowane jako głosy ważne, a jedna z nich była w ogóle nieostemplowana, 7. kilku członków Komisji przejawiało rażący brak subordynacji podczas stemplowania kart do głosowania, w czasie głosowania i w końcowym etapie liczenia głosów, 8. w Komisji nie przestrzegano zalecenia, aby cały czas aż do sporządzenia protokołu i zliczenia głosów urna była widoczna, w szczególności niektórzy członkowie Komisji spotykali się w czasie głosowania się przy urnie, prowadząc w tym miejscu rozmowy; również po zakończeniu głosowania i zamknięciu lokalu referendałnego zgromadzili się wokół urny całkowicie ją zasłaniając i przeglądali położony przez nich na umie rejestr wyborców, który powinien znajdować się na stole, 9. nie zezwolono mężowi zaufania na wniesienie uwag do protokołu, przy czym wygrażano mu palcem i zastraszano słowami: „ Ja cię zniszczę", „wyjdź na zewnątrz, pogadamy", „Jeszcze mnie popamiętasz."
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right