Orzeczenie
Uchwała SN z dnia 24 stycznia 2001 r. sygn. I KZP 47/00
I. Świadek uprawniony do odmowy zeznań na podstawie art. 182 § 1 k.p.k. może korzystać z tego prawa także po rozpoczęciu pierwszego zeznania na pierwszej rozprawie przed sądem pierwszej instancji, z tym że w razie złożenia takiego oświadczenia po tym terminie, poprzednio złożone zeznania tego świadka mogą służyć za dowód i być odtworzone (art. 186 § 1 k.p.k.).
II. W razie zaistnienia takiej sytuacji, podstawą odczytania uprzednio złożonych zeznań jest interpretowany a contrario art. 186 § 1 k.p.k.
Przewodniczący: sędzia SN A. Konopka.
Sędziowie SN: P. Hofmański (sprawozdawca), P. Kalinowski.
Prokurator Prokuratury Krajowej: R. Stefański.
Sąd Najwyższy w sprawie Rafała G. i Marcina C, po rozpoznaniu, przekazanych na podstawie art. 441 §1 k.p.k., przez Sąd Okręgowy w P., postanowieniem z dnia 10 października 2000 r, zagadnień prawnych wymagających zasadniczej wykładni ustawy:
„1. Czy w postępowaniu prowadzonym po uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania osoba najbliższa dla oskarżonego ma prawo do odmowy zeznań (art. 182 § 1 k.p.k.), mimo że przed rozpoczęciem pierwszego zeznania na rozprawie toczącej się pierwszy raz przed sądem I instancji z prawa tego nie skorzystała i złożyła zeznania (art. 186 § 1 k.p.k.)?” W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pierwsze pytanie:„Czy w takiej sytuacji możliwe jest ujawnienie na rozprawie zeznań złożonych poprzednio przez tę osobę przed sądem i w postępowaniu przygotowawczym, a jeżeli tak, to na jakiej podstawie prawnej winno to nastąpić?”