Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. III OSK 2385/21
Inne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Tadeusz Lipiński Protokolant starszy asystent sędziego Katarzyna Tomiło-Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 563/19 w sprawie ze skargi B.T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2018 r., nr 1359/kadr/18 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz B.T. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 563/19, oddalił skargę B.T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2018 r., nr 1359/kadr/18 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 21 grudnia 2018 r., nr 1359/kadr/18, wydaną na podstawie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 ze zm., dalej "ustawa"), po rozpatrzeniu wniosku B.T. z dnia 18 maja 2017 r., odmówił wyłączenia stosowania wobec niego art. 15c, art. 22a i art. 24a tej ustawy.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wnioskodawca został zwolniony ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w dniu 30 kwietnia 2008 r. i ma ustalone prawo do emerytury, której wysokość ustalono z uwzględnieniem art. 15c ustawy. Z pisma Instytutu Pamięci Narodowej - Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o przebiegu służby wynika, że wnioskodawca pełnił służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy od dnia 1 maja 1984 r. do dnia 31 lipca 1990 r., tj. przez 6 lat i 3 miesiące. Całkowity okres służby wynosi natomiast 24 lata. Z kopii akt osobowych nie wynika, aby wnioskodawca nierzetelnie wykonywał zadania i obowiązki w okresie pełnienia służby po dniu 12 września 1989 r. Z pisma Szefa ABW dotyczącego przebiegu służby wnioskodawcy nie wynika, aby uchylał się on od wykonywania zadań służbowych i obowiązków bądź wykonywał je w sposób niewłaściwy. Jednakże w aktach osobowych wnioskodawcy znajdują się niejawne dokumenty mogące mieć wpływ na ocenę rzetelności wykonywania zadań i obowiązków służbowych. Ponadto w zgromadzonych materiałach dotyczących służby wnioskodawcy, brak jest dokumentów wskazujących na podejmowanie czynności służbowych w warunkach szczególnego zagrożenia życia i zdrowia, uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza. Brak jest również informacji dotyczących wszczynania i prowadzenia w stosunku do niego postępowań karnych i karno-skarbowych, a także informacji o wyrokach w sprawach karnych lub karno-skarbowych za czyny popełnione w trakcie trwania stosunku służbowego.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right