Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. II GSK 536/20
Gry losowe
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciecha Kręcisz Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Rysz Protokolant Paweł Cholewski po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lipca 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 60/19 w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 października 2018 r. nr 1801-IOA.618.3.2018 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od K. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 lipca 2019 r. oddalił skargę K. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 października 2018 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Przemyślu z dnia 18 listopada 2016 r. dotyczącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
decyzją z dnia 18 listopada 2016 r., Naczelnik Urzędu Celnego w Przemyślu wymierzył skarżącemu karę pieniężną w wysokości 48.000 zł z tytułu urządzania poza kasynem gry gier na automatach CSANI o nr [...], [...], [...] i [...] w lokalu K. [...], zlokalizowanym w M..
Skarżący wystąpił do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Przemyślu.
Decyzją z dnia 11 lipca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji. Organ wskazał, że skarżący nie legitymował się którymkolwiek z dokumentów legalizujących jego działania, nie wykazał, że przed udostępnieniem urządzeń grającym zadośćuczynił obowiązkowi ich rejestracji, a jak ustalono ponad wszelką wątpliwości w toku postępowania, zatrzymane urządzenia Csani stanowiły urządzenia do prowadzenia gier hazardowych. Zasadnie wobec tego skarżący został uznany za urządzającego gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 847, dalej: u.g.h.). W konsekwencji brak było, zdaniem organu podstaw do uznania, że decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej został skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie.