Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. III OSK 2122/21
Przewlekłość postępowania
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie: sędzia del. WSA Tadeusz Lipiński (spr.) sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2019 r. sygn. akt II SAB/Wa 273/19 w sprawie ze skargi D.D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 3 kwietnia 2017 r. o wyłączenie stosowania przepisów oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 września 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 273/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi D.D. (dalej: skarżący) na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej: Minister) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 3 kwietnia 2017 r. o wyłączenie stosowania przepisów: 1/ stwierdził, że Minister dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 2/ stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3/ przyznał od Ministra na rzecz skarżącego D.D. sumę pieniężną w kwocie 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych).
W motywach orzeczenia Sąd I instancji wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie nie ma wątpliwości, że w dniu wniesienia skargi, tj. 2 kwietnia 2019 r., terminy określone w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.) upłynęły, zaś postępowanie z wniosku skarżącego z 3 kwietnia 2017 r. nie zostało zakończone w wymaganej przez przepisy prawa formie. Wskazał, że postępowanie administracyjne trwało łącznie ponad 24 miesiące. Minister dopuścił się zatem przewlekłości. Skargi na przewlekłość nie czyni natomiast bezzasadną okoliczność, że przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd Minister w wyniku rozpoznania wniosku z 3 kwietnia 2017 r. wydał decyzję z 16 kwietnia 2019 r. Sąd zauważył jednocześnie, że ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708 ze zm.; dalej: ustawa zaopatrzeniowa) nie zawiera odrębnych od k.p.a. przepisów dotyczących terminów załatwienia sprawy, jak również nie wyłącza ich stosowania. Kwestie związane z trudnościami organu wynikającymi z konieczności dokonania kwerendy akt nie zwalniają z zarzutu przewlekłości. Pogląd ten jest zgodny z powszechnie aprobowaną zasadą, że realizacja kompetencji organu administracji publicznej jest jego prawnym obowiązkiem, od którego nie zwalniają go tzw. trudności obiektywne w postaci złożoności sprawy, kumulacji spraw, braku etatów, czy też środków pieniężnych. Poza tym strona nie może ponosić negatywnych skutków braku działań leżących po stronie organu, w tym w zakresie dotrzymywania terminów załatwienia sprawy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right