Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. II GSK 2331/21
Ubezpieczenie społeczne
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia NSA Dorota Dąbek (spr.) Sędzia del. WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 370/21 w sprawie ze skargi Uniwersytetu (...). na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 9 grudnia 2020 r. nr 135/05/2020/Ub w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 370/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi Uniwersytetu W. w O. (dalej: Uniwersytet, skarżący, płatnik) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ, organ) z dnia 9 grudnia 2020 r. nr 135/05/2020/Ub w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu uchylił zaskarżoną decyzję stwierdzającą, że E. L. - B. (zwana dalej: uczestnikiem postępowania) podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od dnia 15 grudnia 2015 r. do dnia 15 lutego 2016 r. z tytułu zawartej z Uniwersytetem umowy o świadczenie usług oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Skargę kasacyjną od wskazanego wyroku wniósł Prezes NFZ, opierając ją na podstawach wynikających z art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwana dalej w skrócie: p.p.s.a.), zarzucił naruszenie prawa materialnego:
1) art. 734 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020r. poz. 1740; dalej jako: k.c). w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1398 ze zm.; zwana dalej w skrócie: ustawa o świadczeniach, u.ś.o.z.), poprzez jego błędną wykładnię, i w konsekwencji niezastosowanie w sytuacji, gdy zauważyć należy, że czynności mające być wykonane z tytułu zawartej umowy, a polegające na wykonaniu "Recenzji wydawniczej monografii T. P. -(...), miały być zgodnie z umową wykonywane przez określony czas z nadzorem ze strony zamawiającego (poprzez rachunek za wykonaną pracę), gdy tymczasem umowa o dzieło zakłada swobodę i samodzielność w wykonaniu dzieła. Ponadto, okresowy charakter wykonywania pracy (od dnia 15 grudnia 2015 r. do dnia 15 lutego 2016 r.) wskazuje, że prace te nie były ukierunkowane na przyniesienie konkretnego, indywidualnego, samodzielnego rezultatu materialnego, ale musiały zostać co do czasu ich wykonywania ściśle dostosowane do procesu związanego z publikacją utworu i stanowiły wyłącznie jeden z elementów procesu recenzyjnego. Trzeba mieć na uwadze, iż specyfika umowy o dzieło sprzeciwia się istnieniu trwałego zobowiązania wykonawcy do wykonania "dzieła" we wskazanym przez zamawiającego terminie, dyktowanych aktualną potrzebą zamawiającego;
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right