Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 29 października 2019 r., sygn. I OSK 1144/18
Odrzucenie skargi
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Go 106/17 o odrzuceniu skargi P. W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Z. w przedmiocie nieprzekazania odwołania, ewentualnie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 20 grudnia 2017 r. odrzucił skargę P. W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Z. w zakresie podjęcia czynności procesowych, ewentualnie rozpoznania wniesionego środka odwoławczego od propozycji pracy z dnia 24 maja 2017 r. złożonej skarżącemu w dniu 25 maja 2017 r. Zdaniem skarżącego, przedłożona mu w trybie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948, ze zm., dalej: p.w.KAS), propozycja zatrudnienia jest decyzją administracyjną o zwolnieniu go ze służby.
Odrzucając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd I instancji uznał, że skarga jest niedopuszczalna. Podkreślił, że pisemna propozycja zatrudnienia złożona funkcjonariuszowi celnemu na podstawie art. 165 ust. 7 p.w.KAS nie jest decyzją administracyjną. Stanowi ona akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jako że rozstrzyga o tym, że skarżący jako funkcjonariusz otrzymał jednostronnie zredagowaną propozycję zatrudnienia na określonych także jednostronnie i władczo warunkach. Tym niemniej, Sąd stwierdził, że skoro pisemna propozycja nie jest decyzją administracyjną, to nie można było wnieść od niej odwołania, jak też wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skutkiem tego jest także niedopuszczalność w rozpoznaniu pisma, które nie jest odwołaniem (ani wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy) jak też brak podstaw do nadawania mu biegu w celu przekazania organowi odwoławczemu w sytuacji wydania aktu z pkt 4 § 2 art. 3 p.p.s.a.