Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. II GSK 4570/16
Transport
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędzia NSA Joanna Śieńczyło-Chlabicz Sędzia del. NSA Stanisław Śliwa Protokolant Patrycja Kołtan-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 920/15 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od T. C. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Po 920/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę T. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Decyzją z [...] listopada 2014 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w Poznaniu nałożył na T. C. (dalej: skarżący) karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za niepoddanie się lub uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w całości, czyli naruszenie art. 50, art. 55 ust. 1 i art. 72 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U.z 2013 r., poz. 1414 ze zm.; dalej u.t.d.).
Organ wskazał, że dokonywał wielokrotnych prób przeprowadzenia kontroli w firmie strony - wysyłał jej zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. T. C. wnosił o przesunięcie terminu kontroli z uwagi na swoje zwolnienie lekarskie, albowiem miał on być jedyną osobą w firmie upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorstwa w trakcie planowanej kontroli. W dniu [...] marca, [...] kwietnia, [...] maja oraz [...], [...] i [...] lipca 2014 r. pracownicy organu udali się do siedziby firmy, ale nikogo w niej nie zastali. Organ informował stronę o konieczności wyznaczenia osoby upoważnionej do reprezentowania firmy w trakcie kontroli. T. C. tłumaczył organowi, że nie odbierał odpowiednio wcześniej zawiadomień o terminie dokonywania kontroli, dlatego nie był w tych dniach w siedzibie firmy. Nie wyznaczył ponadto osoby do reprezentowania jego firmy, mimo takiego obowiązku wynikającego z art. 80 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2168; dalej u.s.d.g.).
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right