Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. II FSK 1664/10
Konstatacja, że decyzja podatkowego organu odwoławczego nie uwzględniła odwołania, nie podzieliła jego zarzutów i argumentów, natomiast zaaprobowała ustalenia i oceny organu pierwszej instancji, nie oznacza, że strona pozbawiona została jednej instancji postępowania administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędzia NSA Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch, Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Go 130/10 w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 3 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. F. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Z. kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt
I SA/Go 130/10, oddalił skargę J. F. na decyzję Dyrektora Izy Skarbowej w Z. z dnia 3 grudnia 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Ze stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe a zaaprobowanego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że podatnik w 2003 r. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą P. J. F. w zakresie wykonywania instalacji wodno - kanalizacyjnych oraz (...) D. w zakresie m.in. budowy i modernizacji dróg oraz produkcji betonu i masy asfaltowej w ramach W. w Z. Usługi budowlane (budowa i modernizacja dróg, budowa wodociągów i kanalizacji), stanowiące podstawowy przedmiot działalności gospodarczej prowadzonej w 2003 r. przez J.F., wg przedłożonej przez podatnika dokumentacji budowlano - księgowej (umowy na roboty budowlane, protokoły odbioru robót, faktury VAT), realizowane miały być m.in. przy udziale podwykonawców. Organ pierwszej instancji ustalił, że J. F. i K. F. (bracia podatnika) występujący jako podwykonawcy robót budowlanych (wodociągowych, kanalizacyjnych, drogowych) realizowanych przez J. F. jako generalnego wykonawcę, pozorowali prowadzenie działalności gospodarczych we własnym imieniu. Jedynym celem ich działalności było ukrycie rzeczywistego dochodu z działalności gospodarczej J.F., który powinien być opodatkowany wg skali podatkowej zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.; w dalszym tekście: u.p.d.o.f.), podczas gdy przychody jakie mieli uzyskiwać K. oraz J. F. zostały opodatkowane wg stawki 5,5 %.