Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. II FSK 1439/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Golemba, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Błażeja N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2004 r. sygn. akt I SA/Po 1881/02 w sprawie ze skargi Błażeja N. na decyzję Izby Skarbowej w P. /Ośrodek Zamiejscowy w K./ z dnia 20 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. 1) oddala skargę kasacyjną: 2) zasądza od Błażeja N. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 1.200 /jeden tysiąc dwieście/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Błażeja N. na decyzję Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. z dnia 20 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego dla osób fizycznych za 1999 rok.
W sprawie ustalono, iż Urząd Skarbowy w K. decyzją z dnia 12 marca 2002 r. określił Błażejowi N. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1999 r. w wysokości 28.505,20 zł, zaległość w tym podatku w tej samej wysokości oraz odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej na dzień wydania decyzji w kwocie 20.548,60 zł. W toku kontroli ustalono, że podatnik prowadził w 1999 r. działalność gospodarczą. W prowadzonej księdze przychodów i rozchodów zaniżył wysokość przychodu nie wpisując kwoty z zaewidencjonowanej faktury. Ponadto w ocenie organu podatkowego podatnik zawyżył koszty uzyskania przychodu, zaliczając do nich kwotę 97.338,97 zł z tytułu wydatków poniesionych w związku z nakładami inwestycyjnymi na naprawę i adaptację dzierżawionego budynku inwentarskiego. Budynek ten miał być przeznaczony na noclegownię. Wydatki poniesione więc zostały na ulepszenie środka trwałego i powiększają jego wartość początkową, a w odniesieniu do podatnika stanowią inwestycję w obcych środkach trwałych. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych/ nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Kosztem tym mogły być jedynie odpisy amortyzacyjne od inwestycji w obcym środku trwałym /art. 22 ust. 7 tej ustawy/. W tym stanie rzeczy, Urząd Skarbowy przyjął, że wartość początkowa inwestycji w obcym środku trwałym zgodnie z par. 6 ust. 3, ust. 5 i ust. 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych /Dz.U. nr 6 poz. 35 ze zm. dalej powoływanego jako rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych/ wynosiła 97.338,97 zł, roczny odpis amortyzacyjny /10 %/ zaś 9.733,89 zł. Ponieważ inwestycję zakończono w październiku 1999 r., w myśl par. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, odpisy amortyzacyjne dotyczyć mogły miesiąca listopada i grudnia 1999 r. i wynosiły odpowiednio 1.622,32 zł. Kwotę tą zaliczono do kosztów uzyskania przychodu. Urząd Skarbowy stwierdził też, iż podatnik zaniżył koszty uzyskania przychodu, wpisując jedynie część kwoty z jednej z faktur i o kwotę tej różnicy powiększył koszty uzyskania przychodu. Łącznie koszty uzyskania przychodu wyniosły zatem po korekcie 415.182,07 zł, tj. o 95.116,65 zł mniej niż podatnik wykazał w zeznaniu PIT, wobec czego jego dochód wyniósł 100.622,88 zł, tj. o 95.660,06 zł więcej niż zeznano. Ostatecznie, po uwzględnieniu odliczeń od podstawy opodatkowania i podatku określono zobowiązanie podatkowe na kwotę 28.505,20 zł.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right