Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 13 wrzenia 2005 r., sygn. FSK 2216/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędziowie NSA Antoni Hanusz, Jan Grzęda (spr.), Protokolant Krzysztof Kołtan, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Banku (...) w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2004 r. sygn. akt III SA 3228/02 w sprawie ze skargi Banku (...) w L. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przy Min. Finansów, z dnia 31 października 2002 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób prawnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Banku (...) w L. na rzecz Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Banku (...) w L. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przy Ministrze Finansów z 31 października 2002 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób prawnych. Sąd stwierdził, iż instytucja stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej stanowi odstępstwo od zasady stabilności prawomocnych orzeczeń. Postępowanie w tym trybie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, którego istotą jest ustalenie, czy nie zachodzi jedna z - enumeratywnie wymienionych w art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej - przesłanek. Przedmiotem wniosku Banku (...) w L. - o stwierdzenie nieważności decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w B. z 15 marca 2001 r. było naruszenie przepisu art. 4 ustawy o finansach publicznych oraz art. 17 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Skarżący podnosił, że w 1999 roku dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych, uznanych za dotacje z budżetu państwa, były wolne od podatku dochodowego od osób prawnych. Dowodził nadto, że zgodnie z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 121 Ordynacji podatkowej, podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji zastosowania się do błędnej interpretacji udzielonej mu przez urząd skarbowy w trybie art. 14 par. 4 Ordynacji podatkowej.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right