Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 8 lipca 2005 r., sygn. I FSK 27/05
Sąd administracyjny, sprawując kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. nr 153 poz. 1269/, nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, gdyż nie przeprowadza postępowania dowodowego /poza szczególnym przypadkiem przewidzianym w art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., stanowiącym o możliwości przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów/, lecz jedynie bada stan faktyczny ustalony przez organy administracji publicznej, sprawdzając, czy organy te nie naruszyły przy tym właściwych przepisów procedury administracyjnej, w tym także, czy w sposób wyczerpujący zebrały cały materiał dowodowy oraz czy właściwie oceniły zebrane dowody.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2005 r. na rozprawie w Wydziale I Izby Finansowej skargi kasacyjnej Krystyny Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2004 r. I SA/Po 1153/02 w sprawie ze skargi Krystyny Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Z.-G. z dnia 11 marca 2002 r. (...) w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług - oddala skargę kasacyjną; (...).
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 2 marca 2004 r., I SA/Po 1153/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Krystyny Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Z.-G. z dnia 11 marca 2002 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przedstawił przebieg postępowania w sprawie, podając, że decyzją Urzędu Skarbowego w N. z 17 grudnia 2001 r. orzeczono o odpowiedzialności prezesa zarządu Krystyny Ł. za ciążące na Przedsiębiorstwie Rolno-Przemysłowym "G." Spółce z o, o. w Ł. zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 1999 r. oraz styczeń, luty, marzec, maj, czerwiec sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2000 r. w kwocie 116.992,20 zł oraz odsetki za zwłokę od tych zaległości i koszty egzekucyjne związane z dochodzeniem tych wierzytelności. Izba Skarbowa, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymała w mocy decyzję I instancji. W uzasadnieniu powołała się na treść art. 116 par. 1 Ordynacji podatkowej, akcentując, iż dopuszczalność orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu zależy od wykazania w postępowaniu podatkowym bezskuteczności egzekucji z majątku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Stąd też podniesiono, że w przeprowadzonym postępowaniu egzekucyjnym rozpatrzono wszystkie możliwości pokrycia zaległości podatkowych Spółki z jej majątku, co zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Z. z 16 stycznia 2001 r., (...), o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości z powodu braku majątku, który podlegałby sprzedaży na zapewnienie wstępnych kosztów postępowania upadłościowego. Według Izby Skarbowej, art. 116 par. 1 Ordynacji podatkowej określa okoliczności wyłączające odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki kapitałowej, których winien dowieść członek zarządu, natomiast ocena przedłożonych dowodów należy do organu podatkowego. W ocenie Izby Skarbowej wniosek o ogłoszeniu upadłości został zgłoszony z opóźnieniem.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right