Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 5 czerwca 2002 r., sygn. I SA/Łd 802/02
Przez przewidziane w art. 25 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wydatki związane z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 21 ust. 3 tej ustawy /tzn. tych, które są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji/, należy rozumieć wszystkie wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. "b i c" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./, czyli wydatki na nabycie i wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także wydatki na ulepszenie środków trwałych, które powiększają wartość tych środków stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Samorządowej Instytucji Filmowej H.-F. w Ł. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 30 listopada 1998 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń-grudzień 1996 r. - uchyla zaskarżoną decyzję; (...).
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 listopada 1997 r. Inspektor Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Ł. określił Państwowej /obecnie Samorządowej/ Instytucji Filmowej "H.-F." w Ł. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za styczeń-wrzesień i listopad 1996 r. oraz kwotę różnicy podatku do obniżenia w następnych okresach rozliczeniowych za październik i grudzień 1996 r., a także ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe /sankcję/ na podstawie art. 27 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W decyzji dodatkowym zobowiązaniem podatkowym nazwano także kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego /stanowiącą różnicę między wysokością zobowiązania określonego przez Inspektora a wysokością zobowiązania zadeklarowanego przez podatnika/ za miesiące styczeń-wrzesień i listopad.
Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia 30 listopada 1998 r. Izba Skarbowa w Ł. utrzymała w mocy wymienioną decyzję I instancji.