Artykuł
Jak rozliczać nieodpłatne świadczenia na rzecz pracowników organizacji
Zatrudniając pracowników, organizacja ponosi nie tylko koszty wynagrodzeń czy ekwiwalentów, ale także innych świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Dokonywanie tych świadczeń pociąga za sobą obowiązki związane z odprowadzeniem zaliczek na podatek dochodowy oraz składek ZUS.
Sławomir Liżewski
W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenie”, jednak przyjmuje się, że obejmuje ono te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.
W odniesieniu do pracowników nieodpłatne świadczenia należy traktować tak jak inne należności ze stosunku pracy. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych jest bowiem - poza wynagrodzeniami i innymi wypłatami pieniężnymi - także wartość nieodpłatnych i częściowo odpłatnych świadczeń (art. 12 ust. 1 updof).
Świadczenia te powinny jednak przybrać wartość pieniężną, którą określa się zgodnie z art. 11 ust. 2a updof.
Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według powyższych zasad, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika (pracownika).
Udostępnienie samochodu
W przypadku wykorzystywania samochodu przez pracownika na jego prywatne potrzeby wystąpi nieodpłatne świadczenie na jego rzecz. W związku z tym wartość pieniężną tego świadczenia organizacja jako płatnik powinna dodać do innych przychodów pracownika ze stosunku pracy i od łącznej kwoty pobrać miesięczną zaliczkę na podatek dochodowy.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right