Orzeczenie
Brak wcześniejszego zatrudnienia nie wpływa na prawo do świadczenia pielęgnacyjnego - Wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. I OSK 1283/23
Do oceny, czy podmiot ubiegający się o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego nie podejmuje zatrudnienia w związku ze sprawowaną opieką, decydujący jest stan istniejący w dacie powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki, a organ nie ma prawa ustalać przyczyn braku wcześniejszego zatrudnienia osoby ubiegającej się o świadczenie pielęgnacyjne. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r., warunkiem przyznania świadczenia jest niepodejmowanie zatrudnienia wyłącznie z powodu konieczności sprawowania opieki.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 marca 2023 r., sygn. akt II SA/Gd 683/22 w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2022 r., nr SKO Gd /1229/22 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 8 marca 2023 r., sygn. akt: II SA/Gd 683/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi G.S. (dalej również jako "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Gdańsku (dalej również jako "Organ", "Organ Odwoławczy", "Kolegium", "Skarżący Kasacyjnie") z 28 czerwca 2022 r., nr SKO Gd /1229/22 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1) uchylił zaskarżaną decyzję, 2) zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania.
Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wójt Gminy S. (dalej również jako "Organ I instancji") decyzją
z 2 lutego 2022 r., GOPS-ŚR.179-2022 odmówił przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaną przez nią opieką nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym ojcem I.S. Organ I instancji wskazał, że skarżąca nie jest uprawniona do wnioskowanego świadczenia, bowiem niepełnosprawność jej ojca powstała po ukończeniu przez niego 18 lub 25 roku życia, a zgodnie z art. 17 ust. 1b u.ś.r. świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała 1) nie później niż do ukończenia 18. roku życia lub 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia. W ocenie organu I instancji, mimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 21 października 2014 r., sygn. K 38/13, stwierdzającego niekonstytucyjność przepisu art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 390, dalej jako "u.ś.r.") w zakresie, w jakim przepis ten różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną po ukończeniu przez nią wieku określonego w tym przepisie ze względu na moment powstania niepełnosprawności, ustawodawca nie wprowadził stosownych zmian w prawie, a w konsekwencji, jak wskazał Organ I instancji, musiał zastosować się do tego przepisu i odmówić skarżącej prawa do wnioskowanego świadczenia.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right