Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. I OSK 50/23
W celu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wystarczy samo współwystępowanie rezygnacji z zatrudnienia i opieki nad osobą niepełnosprawną, lecz konieczne jest istnienie bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego, gdzie konieczność sprawowania opieki jest przyczyną uniemożliwiającą podejmowanie pracy zarobkowej. W rozstrzyganiu, czy opieka nad osobą niepełnosprawną uprawnia do świadczenia pielęgnacyjnego, kluczowe jest ustalenie, czy wymiar opieki wymaga ciągłego nieprzerwanego zaangażowania opiekuna, co staje się przeszkodą w podejmowaniu przez niego pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Karol Kiczka Sędziowie: Sędzia NSA Piotr Przybysz (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 268/22 w sprawie ze skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 268/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu sprawy ze skargi B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oddalił skargę.
Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie złożyła B.B., zastępowana przez radcę prawnego, zaskarżając wyrok w całości.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy poprzez dokonanie błędnej wykładni przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zaniechanie wykładni systemowej i celowościowej i w konsekwencji niewłaściwe przyjęcie przez organ, że zakres opieki świadczony przez skarżącą nie wypełnia ww. dyspozycji, ponieważ nie obejmuje czynności ekstraordynaryjnych, podczas gdy – jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego – skarżąca sprawuje nad matką [powinno być: mężem – przyp. Sądu] opiekę w pełnym zakresie, pomagając mężowi nawet w czynnościach samoobsługowych, a w rozumieniu ww. przepisu osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym wymaga – w zależności od rodzaju schorzenia oraz aktualnego stanu zdrowia opieki stałej lub długotrwałej, lecz niekoniecznie całodobowej; zaniechanie wykładni systemowej i celowościowej i w konsekwencji niewłaściwe przyjęcie przez organ, że brak jest związku pomiędzy niepodejmowaniem zatrudnienia przez skarżącą a sprawowaniem przez nią opieki nad mężem, podczas gdy w przedmiotowej sprawie taki związek przyczynowo-skutkowy istnieje.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right