Orzeczenie
Postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2022 r., sygn. III FZ 412/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 950/22 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 18 lutego 2021 r., nr 1449.SEW-1.070.166.2021.IWEL w sprawie ze skargi D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r., nr 1401-IEW2.4120.6.2021.3.KZ w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. M. wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia 18.02.2021 r., nr 1449.SEW-1.070.166.2021.IWEL w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został zawarty w skardze D. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż mając na względzie, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej P.p.s.a.) może zostać wydane jedynie w stosunku do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu - wywołujących skutki materialnoprawne – to nie można skutecznie żądać wstrzymania wykonania aktu odmownego, który nie jest aktem zobowiązującym. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach ,,w granicach tej samej sprawy" – w znaczeniu materialnym, a zatem między aktami musi zachodzić tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Tożsamość sprawy określają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w rozstrzygnięciu administracyjnym stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu podstaw – prawnej i faktycznej. Zgodnie z powyższym nawet tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego przez organ podatkowy pierwszej instancji w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez podatkowy organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze tylko procesowym. W rozpoznawane sprawie występuje więc brak tożsamości w jej znaczeniu materialnym, gdyż organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii związanych z odpowiedzialnością skarżącego za zaległości podatkowe spółki, a badał jedynie uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nie jest także możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona nie wniosła skutecznie odwołania w ustawowo przewidzianym terminie. Ponadto skarżący we wniosku nie zawarł właściwej argumentacji, popartej faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji. Nie jest wystarczające samo zasygnalizowanie bliżej nieskonkretyzowanego ,,niebezpieczeństwa" zaistnienia przesłanek wynikających z art. 61 § 3 P.p.s.a., to jest zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ ten rodzaj argumentacji wymaga wnikliwego uzasadnienia, aby mógł wywołać korzystne dla strony skutki prawne.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right