Orzeczenie
Wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. I GSK 1434/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt III SA/Gl 162/21 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. uchyla zaskarżoną decyzję; 3. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz [...] [...] złotych tytułem kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 162/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I. M. (dalej: skarżąca) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 12 marca 2020 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne.
Wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Skarżąca wnioskiem z 19 listopada 2018 r. zwróciła się o umorzenie zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wraz z odsetkami.
Decyzją z 30 stycznia 2019 r. ZUS Oddział w Rzeszowie odmówił umorzenia wnioskowanych należności. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w tej sprawie nie zachodzi całkowita nieściągalność, określona w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm., dalej: u.s.u.s.) i uznał, że nie wykazano przesłanek przemawiających za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku o umorzenie, wynikających z art. 28 ust. 3a u.s.u.s.
Po rozpoznaniu skargi skarżącej na ww. decyzję ZUS Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt III SA/GI 269/19, uchylił decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał, że obowiązkiem organu jest ustalenie w sposób niebudzący wątpliwości w decyzji to, czy i w jakim zakresie zaległe należności uległy przedawnieniu, czy też nie, a w konsekwencji co w istocie jest przedmiotem sprawy.