Akt prawny
obowiązujący
Wersja aktualna od 2009-09-30
Wersja aktualna od 2009-09-30
obowiązujący
Alerty
POROZUMIENIE
między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu, z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,
z jednej strony, oraz
KONFEDERACJA SZWAJCARSKA,
zwana dalej „Szwajcarią”, i
KSIĘSTWO LIECHTENSTEINU,
zwane dalej „Liechtensteinem”,
z drugiej strony,
UWZGLĘDNIAJĄC umowę podpisaną dnia 26 października 2004 r. między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwaną dalej „umową”,
UWZGLĘDNIAJĄC protokół podpisany dnia 28 lutego 2008 r. między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, zwany dalej „protokołem”,
UWZGLĘDNIAJĄC wspólną deklarację Unii Europejskiej, Wspólnoty Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu w sprawie Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, dołączoną do protokołu,
UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (1),
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Wspólnota Europejska ustanowiła rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 (2), zwanym dalej „rozporządzeniem”, Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii, zwaną dalej „agencją”.
(2) Rozporządzenie stanowi rozwinięcie dorobku Schengen w rozumieniu umowy i protokołu.
(3) Rozporządzenie potwierdza, że kraje włączone we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen uczestniczą w pełni w działaniach agencji, choć z ograniczonymi prawami głosu.
(4) Liechtenstein nie posiada granic zewnętrznych, do których ma zastosowanie kodeks graniczny Schengen.
(5) Umowa i protokół nie określają warunków włączenia Szwajcarii i Liechtensteinu w działania nowych organów powołanych przez Unię Europejską w ramach dalszego rozwijania dorobku Schengen, dlatego niektóre aspekty tego włączenia w działania agencji powinny zostać określone w dodatkowym porozumieniu zawartym przez Strony umowy i protokołu,
UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Zarząd
1. Szwajcaria i Liechtenstein są reprezentowane w zarządzie agencji, jak określono w art. 21 ust. 3 rozporządzenia.
2. Szwajcaria ma prawo głosu:
a) w odniesieniu do decyzji dotyczących szczególnych działań przeprowadzanych na jej granicach zewnętrznych. Wnioski w sprawie takich decyzji wymagają ich poparcia w głosowaniu przez jej przedstawicieli w zarządzie;
b) w odniesieniu do decyzji w sprawie szczególnych działań zgodnie z art. 3 (wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych), art. 7 (zarządzanie wyposażeniem technicznym), art. 8 (wspomaganie państw członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych) oraz art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze (wspólne działania dotyczące powrotów), które mają być przeprowadzane w oparciu o zasoby ludzkie i wyposażenie udostępnione przez Szwajcarię;
c) w odniesieniu do decyzji w sprawie analizy ryzyka (opracowanie wspólnego zintegrowanego modelu analizy ryzyka), bezpośrednio dotyczących Szwajcarii, zgodnie z art. 4;
d) w odniesieniu do decyzji w sprawie szkoleń zgodnie z art. 5, z wyłączeniem ustanowienia podstawowego programu szkoleń.
3. Liechtenstein ma prawo głosu:
a) w odniesieniu do decyzji w sprawie szczególnych działań zgodnie z art. 3 (wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych), art. 7 (zarządzanie wyposażeniem technicznym), art. 8 (wspomaganie państw członkowskich w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na granicach zewnętrznych) oraz art. 9 ust. 1 zdanie pierwsze (wspólne działania dotyczące powrotów), które mają być przeprowadzane w oparciu o zasoby ludzkie i wyposażenie udostępnione przez Liechtenstein;
b) w odniesieniu do decyzji w sprawie analizy ryzyka (opracowanie wspólnego zintegrowanego modelu analizy ryzyka), bezpośrednio dotyczących Liechtensteinu, zgodnie z art. 4;
c) w odniesieniu do decyzji w sprawie szkoleń zgodnie z art. 5, z wyłączeniem ustanowienia podstawowego programu szkoleń.
Artykuł 2
Udział finansowy
Szwajcaria wpłaca do budżetu agencji wkład w wysokości kwoty procentowej określonej w art. 11 ust. 3 umowy.
Liechtenstein wpłaca do budżetu agencji wkład w wysokości określonej w art. 3 protokołu, który odnosi się do metody obliczania wkładu określonej w art. 11 ust. 3 umowy.
Artykuł 3
Ochrona i poufność danych
1. Przy przekazywaniu władzom Szwajcarii i Liechtensteinu danych przez agencję zastosowanie ma dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (3).
2. Przy przekazywaniu agencji danych przez władze Szwajcarii i Liechtensteinu zastosowanie ma rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (4).
3. Szwajcaria i Liechtenstein przestrzegają zasad poufności dokumentów będących w posiadaniu agencji, jak określono w regulaminie wewnętrznym zarządu.
Artykuł 4
Status prawny
Agencja posiada osobowość prawną na mocy prawa Szwajcarii oraz prawa Liechtensteinu oraz zdolność do czynności prawnych w Szwajcarii i Liechtensteinie o najszerszym zakresie przyznawanym osobom prawnym na mocy prawa Szwajcarii oraz prawa Liechtensteinu. Agencja może w szczególności nabywać i zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz występować jako strona w postępowaniach sądowych.
Artykuł 5
Odpowiedzialność
Odpowiedzialność agencji regulowana jest zgodnie z art. 19 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia.
Artykuł 6
Trybunał Sprawiedliwości
1. Szwajcaria i Liechtenstein uznają właściwość Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wobec agencji zgodnie z art. 19 ust. 2 i 4 rozporządzenia.
2. Spory dotyczące odpowiedzialności cywilnej rozstrzygane są zgodnie z art. 10b ust. 4 rozporządzenia zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określające uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy (5).
Artykuł 7
Przywileje i immunitety
1. Szwajcaria i Liechtenstein stosują w odniesieniu do agencji Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, który stanowi załącznik do niniejszego porozumienia.
2. Załącznik do niniejszego porozumienia, w tym w odniesieniu do Szwajcarii dodatek w sprawie warunków stosowania protokołu o przywilejach i immunitetach, stanowi integralną część niniejszego porozumienia.
Artykuł 8
Pracownicy
1. Szwajcaria i Liechtenstein stosują przepisy dotyczące personelu agencji, przyjęte zgodnie z Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich.
2. W drodze odstępstwa od art. 12 ust. 2 lit. a) Warunków zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu korzystający z pełni praw obywatelskich mogą być zatrudniani na podstawie umowy przez dyrektora wykonawczego agencji.
3. Obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu nie mogą jednak zostać wyznaczeni na stanowisko dyrektora wykonawczego agencji lub jego zastępcy.
4. Obywatele Szwajcarii i Liechtensteinu nie mogą zostać wybrani na stanowisko przewodniczącego zarządu lub jego zastępcy.
Artykuł 9
Wejście w życie
1. Funkcję depozytariusza niniejszego porozumienia pełni Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej.
2. Wspólnota Europejska, Szwajcaria i Liechtenstein zatwierdzają niniejsze porozumienie zgodnie ze swoimi własnymi procedurami.
3. Wejście w życie niniejszego porozumienia wymaga zatwierdzenia przez Wspólnotę Europejską i przynajmniej jedną z pozostałych Stron porozumienia.
4. Niniejsze porozumienie wchodzi w życie w odniesieniu do wszystkich Stron niniejszego porozumienia w pierwszym dniu pierwszego miesiąca następującego po złożeniu dokumentów zatwierdzających u depozytariusza.
5. W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze porozumienie stosuje się od daty wejścia w życie postanowień, o których mowa w art. 2 protokołu, zgodnie z art. 10 protokołu.
Artykuł 10
Obowiązywanie i wygaśnięcie porozumienia
1. Niniejsze porozumienie zostaje zawarte na czas nieokreślony.
2. Porozumienie przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od chwili wypowiedzenia go przez Szwajcarię lub poprzez decyzję Rady Unii Europejskiej, lub też wygasa w inny sposób zgodnie z procedurami opisanymi w art. 7 ust. 4, art. 10 lub art. 17 porozumienia.
3. Niniejsze porozumienie przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od chwili wypowiedzenia go przez Liechtenstein lub poprzez decyzję Rady Unii Europejskiej, lub też wygasa w inny sposób zgodnie z procedurami opisanymi w art. 3, art. 5 ust. 4, art. 11 ust. 1 lub ust. 3 porozumienia.
Niniejsze porozumienie, jak również załączone do niego wspólne deklaracje, sporządzone są w jednym egzemplarzu w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny.
Съставено в Брюксел на тридесети септември две хиляди и девета година.
Hecho en Bruselas el treinta de septiembre de dos mil nueve.
V Bruselu dne třicátého září dva tisíce devět.
Udfærdiget i Bruxelles den tredivte september to tusind og ni.
Geschehen zu Brüssel am dreißigsten September zweitausendneun.
Kahe tuhande üheksanda aasta septembrikuu kolmekümnendal päeval Brüsselis.
’Εγινε στις Βρυξέλλες, στις τριάντα Σεπτεμβρίου δύο χιλιάδες εννιά.
Done at Brussels on the thirtieth day of September in the year two thousand and nine.
Fait à Bruxelles, le trente septembre deux mille neuf.
Fatto a Bruxelles, addì trenta settembre duemilanove.
Briselē, divi tūkstoši devītā gada trīsdesmitajā septembrī
Priimta du tūkstančiai devintų metų rugsėjo trisdešimtą dieną Briuselyje.
Kelt Briisszelben, a kétezer-kilencedik év szeptember harmincadik napján.
Magħmul fi Brussell, it-tletin jum ta’ Settembru tas-sena elfejn u disgħa.
Gedaan te Brussel, de dertigste september tweeduizend negen.
Sporządzono w Brukseli dnia trzydziestego września dwa tysiące dziewiątego roku.
Feito em Bruxelas, em trinta de Setembro de dois mil e nove.
Încheiat la Bruxelles, la treizeci septembrie două mii nouă.
V Bruseli dňa tridsiateho septembra dvetisícdeväť.
V Bruslju, dne tridesetega septembra leta dva tisoč devet.
Tehty Brysselissä kolmantenakymmenentenä päivänä syyskuuta wtonna kaksituhattayhdeksän.
Som skedde i Bryssel den trettionde september tjugohundranio.
За Европейската общност Por la Comunidad Europea Za Evropské společenství For Det Europæiske Fællesskab Für die Europäische Gemeinschaft Euroopa Ühenduse nimel Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα For the European Community Pour la Communauté européenne Per la Comunità europea Eiropas Kopienas vārdā Europos bendrijos vardu az Európai Közösség részéről Għall-Komunità Ewropea Voor de Europese Gemeenschap W imieniu Wspólnoty Europejskiej Pela Comunidade Europeia Pentru Comunitatea Europeană Za Európske spoločenstvo Za Evropsko skupnost Euroopan yhteisön puolesta På Europeiska gemenskapens vägnar | ![]() | |
За Конфедерация Швейцария Por la Confederación Suiza Za Švýcarskou konfederaci For Det Schweiziske Forbund Für die Schweizerische Eidgenossenschaft Šveitsi Konföderatsiooni nimel Για την Ελβετική Συνομοσπονδία For the Swiss Confederation Pour la Confédération suisse Per la Confederazione svizzera Šveices Konfederācijas vārdā Šveicarijos Konfederacijos vardu A Svájci Államszövetség részéről Għall-Konfederazzjoni Svizzera Voor de Zwitserse Bondsstaat W imieniu Konfederacji Szwajcarskiej Pela Confederação Suíça Pentru Confederația Elvețiană Za Švajčiarsku konfederáciu Za Švicarsko konfederacijo Sveitsin valaliiton puolesta För Schweiziska edsförbundet | ![]() | |
За Княжество Лихтенщайн Por el Principado de Liechtenstein Za Lichtenštejnské knížectví For Fyrstendømmet Liechtenstein Für das Fürstentum Liechtenstein Liechtensteini Vürstiriigi nimel Για το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν For the Principality of Liechtenstein Pour la Principauté de Liechtenstein Per il Principato del Liechtenstein Lihtenšteinas Firstistes vārdā Lichtenšteino Kunigaikštystės vardu A Liechtensteini Hercegség részéről Għall-Prinċipat ta’ Liechtenstein Voor het Vorstendom Liechtenstein W imieniu Księstwa Liechtensteinu Pelo Principado do Liechtenstein Pentru Principatul Liechtenstein Za Lichtenštajnské kniežatstvo Za Kneževino Lihtenštajn Liechtensleinin ruhtinaskunnan puolesta För Furstendömet Liechtenstein | ![]() |
ZAŁĄCZNIK
Protokół w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich
WYSOKIE UMAWIAJĄCE SIĘ STRONY,
MAJĄC NA UWADZE, że zgodnie z art. 28 Traktatu ustanawiającego Jedną Radę i Jedną Komisję Wspólnot Europejskich Wspólnoty te oraz Europejski Bank Inwestycyjny korzystają na terytoriach państw członkowskich z przywilejów i immunitetów niezbędnych do wykonywania ich zadań,
PODJĘŁY następujące postanowienia, załączone do niniejszego Traktatu:
ROZDZIAŁ I
MIENIE, FUNDUSZE, AKTYWA I OPERACJE WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
Artykuł 1
Lokale i budynki Wspólnot są nietykalne. Nie podlegają rewizji, rekwizycji, konfiskacie lub wywłaszczeniu. Mienie i aktywa Wspólnot nie podlegają żadnym środkom przymusu administracyjnego lub prawnego bez upoważnienia Trybunału Sprawiedliwości.
Artykuł 2
Archiwa Wspólnot są nietykalne.
Artykuł 3
Wspólnoty, ich aktywa, przychody i inne mienie są zwolnione ze wszelkich podatków bezpośrednich. Rządy państw członkowskich, wszędzie tam gdzie jest to możliwe, podejmują odpowiednie środki w celu umorzenia lub zwrotu kwoty podatków pośrednich lub podatków z tytułu sprzedaży wliczonych w cenę mienia ruchomego i nieruchomego, w przypadku gdy Wspólnoty dokonują, do celów użytku służbowego, poważnych zakupów, których cena zawiera tego typu podatki. Jednakże stosowanie tych postanowień nie może spowodować zakłócenia konkurencji w obrębie Wspólnot.
Zwolnień nie udziela się w stosunku do podatków i opłat, których wysokość stanowi jedynie wynagrodzenie za korzystanie z usługi użyteczności publicznej.
Artykuł 4
Wspólnoty są zwolnione z wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w stosunku do produktów przeznaczonych do ich użytku służbowego; produkty przywiezione w ten sposób mogą zostać sprzedane, odpłatnie lub nieodpłatnie, na terytorium kraju, do którego zostały przywiezione, wyłącznie na warunkach zatwierdzonych przez rząd tego kraju.
Wspólnoty są także zwolnione ze wszelkich ceł, zakazów i ograniczeń przywozowych i wywozowych w odniesieniu do swoich publikacji.
Artykuł 5
Europejska Wspólnota Węgla i Stali może posługiwać się dowolną walutą oraz prowadzić rozliczenia w dowolnej walucie.
ROZDZIAŁ II
KOMUNIKACJA I LAISSEZ-PASSER
Artykuł 6
W celu komunikacji służbowej i przekazywania wszelkich dokumentów instytucje Wspólnot korzystają na terytorium każdego państwa członkowskiego z przywilejów przyznawanych przez dane państwo placówkom dyplomatycznym.
Korespondencja służbowa i inne środki komunikacji służbowej instytucji Wspólnot nie podlegają cenzurze.
Artykuł 7
1. Laissez-passer w postaci, która zostanie określona przez Radę, a które władze państwa członkowskiego uznają za ważny dokument podróży, mogą być wystawiane członkom i pracownikom instytucji Wspólnot przez szefów tych instytucji. Te laissez-passer wydawane są urzędnikom i innym pracownikom na warunkach określonych w regulaminie pracowniczym urzędników i warunkach zatrudnienia innych pracowników Wspólnot. Komisja może zawierać umowy umożliwiające uznawanie laissez-passer jako ważnych dokumentów podróży na terytorium państw trzecich.
2. Nadal stosuje się postanowienia art. 6 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali w stosunku do członków i pracowników instytucji, którzy w dniu wejścia w życie niniejszego Traktatu posiadają laissez-passer przewidziane w niniejszym artykule, do czasu stosowania postanowień ust. 1 niniejszego artykułu.
ROZDZIAŁ III
CZŁONKOWIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
Artykuł 8
Swoboda przepływu członków Parlamentu Europejskiego podróżujących do lub z miejsca obrad Parlamentu Europejskiego nie podlega żadnym ograniczeniom administracyjnym ani innym.
Członkom Parlamentu Europejskiego, w zakresie kontroli celnej i walutowej, przyznaje się:
a) ze strony własnego rządu – takie same udogodnienia, jakie przyznawane są wyższym urzędnikom wyjeżdżającym za granicę na czasowe pobyty służbowe;
b) ze strony rządów innych państw członkowskich – takie same udogodnienia jak przyznawane przedstawicielom obcych rządów w związku z czasowym pobytem służbowym.
Artykuł 9
Wobec członków Parlamentu Europejskiego nie można prowadzić dochodzenia, postępowania sądowego, ani też ich zatrzymywać z powodu ich opinii lub stanowiska zajętego przez nich w głosowaniu w czasie wykonywania przez nich obowiązków służbowych.
Artykuł 10
Podczas sesji Parlamentu Europejskiego jego członkowie korzystają:
a) na terytorium swojego państwa – z immunitetów przyznawanych członkom parlamentu ich państwa;
b) na terytorium innego państwa członkowskiego – z immunitetu chroniącego przed zatrzymaniem oraz immunitetu jurysdykcyjnego.
Immunitet chroni także członków podczas ich podróży do i z miejsca, gdzie odbywa się posiedzenie Parlamentu Europejskiego.
Nie można powoływać się na immunitet w przypadku gdy członek został schwytany na gorącym uczynku i nie może on stanowić przeszkody w wykonywaniu przez Parlament Europejski prawa uchylenia immunitetu w odniesieniu do któregokolwiek ze swoich członków.
ROZDZIAŁ IV
PRZEDSTAWICIELE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH BIORĄCY UDZIAŁ W PRACACH INSTYTUCJI WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
Artykuł 11
Przedstawiciele państw członkowskich biorący udział w pracach instytucji Wspólnot, ich doradcy i eksperci techniczni korzystają w czasie wykonywania swoich funkcji i w czasie podróży do i z miejsca obrad ze zwyczajowych przywilejów, immunitetów i udogodnień.
Niniejszy artykuł stosuje się również do członków organów doradczych Wspólnot.
ROZDZIAŁ V
URZĘDNICY I INNI PRACOWNICY WSPÓLNOT EUROPEJSKICH
Artykuł 12
Na terytorium każdego państwa członkowskiego i bez względu na ich przynależność państwową urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot:
a) z zastrzeżeniem postanowień Traktatów dotyczących, z jednej strony, reguł odpowiedzialności urzędników i innych pracowników w stosunku do Wspólnot oraz, z drugiej strony, właściwości Trybunału w sporach między Wspólnotami a ich urzędnikami i innymi pracownikami, korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego co do dokonywanych przez nich czynności służbowych, a obejmującego również słowa wypowiedziane lub napisane. Korzystają oni z tego immunitetu również po zakończeniu pełnienia funkcji;
b) wraz ze współmałżonkami oraz członkami rodziny pozostającymi na utrzymaniu nie podlegają ograniczeniom imigracyjnym i nie są objęci formalnościami dotyczącymi rejestracji cudzoziemców;
c) w zakresie przepisów walutowych korzystają z takich samych udogodnień, które są zwyczajowo przyznawane pracownikom organizacji międzynarodowych;
d) korzystają z prawa przywozu bez opłat z kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub z kraju, którego są obywatelami, mebli i przedmiotów osobistego użytku przy podejmowaniu po raz pierwszy pracy w danym kraju, a także prawa ponownego wywozu bez opłat mebli i przedmiotów osobistego użytku po ustaniu funkcji w tym kraju, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd państwa, w którym prawo to jest wykonywane, za niezbędny;
e) korzystają z prawa przywozu bez opłat samochodu do użytku osobistego, nabytego w kraju ostatniego miejsca zamieszkania lub w kraju, którego są obywatelami, na zasadach rządzących rodzimym rynkiem tego kraju, a także z prawa ponownego wywozu bez opłat tego samochodu, w obu przypadkach w stopniu uznanym przez rząd danego państwa za niezbędny.
Artykuł 13
Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot objęci są podatkiem na rzecz Wspólnot od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Wspólnoty zgodnie z warunkami i procedurą określoną przez Radę, stanowiącą na wniosek Komisji.
Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnoty.
Artykuł 14
Przy stosowaniu podatku dochodowego, podatku majątkowego oraz podatku od spadku, a także stosując konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte między państwami członkowskimi Wspólnot, uznaje się, że urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot, którzy osiedlają się na terytorium państwa członkowskiego innego niż kraj ich miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, w momencie dołączenia do służb Wspólnot, i wyłącznie z tytułu wykonywania swoich obowiązków na rzecz Wspólnot zarówno w kraju ich faktycznego zamieszkania i kraju zamieszkania dla celów podatkowych, zachowują miejsce zamieszkania w tym ostatnim, pod warunkiem że kraj ten należy do Wspólnot. Niniejsze postanowienie stosuje się także do współmałżonka, w zakresie, w jakim nie wykonuje on działalności zawodowej, oraz do dzieci pozostających na utrzymaniu i pod opieką osób, o których jest mowa w niniejszym artykule.
Mienie ruchome należące do osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajdujące się na terytorium, w którym osoby te przebywają, jest zwolnione z podatku od spadku w tym państwie; w celu ustalenia takiego podatku mienie takie uznaje się za znajdujące się w kraju stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem praw państw trzecich oraz ewentualnego stosowania postanowień międzynarodowych konwencji dotyczących podwójnego opodatkowania.
Miejsce zamieszkania uzyskane wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji w innych organizacjach międzynarodowych nie jest brane pod uwagę przy stosowaniu postanowień niniejszego artykułu.
Artykuł 15
Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, określa system świadczeń socjalnych obejmujący urzędników i innych pracowników Wspólnot.
Artykuł 16
Rada, stanowiąc na wniosek Komisji i po konsultacji z innymi zainteresowanymi instytucjami, określa kategorie urzędników i innych pracowników Wspólnot, do których stosują się postanowienia art. 12, drugiego akapitu art. 13 i art. 14, częściowo lub w całości.
Nazwiska, stopnie służbowe i adresy urzędników i innych pracowników w poszczególnych kategoriach przekazywane są okresowo rządom państw członkowskich.
ROZDZIAŁ VI
PRZYWILEJE I IMMUNITETY PLACÓWEK DYPLOMATYCZNYCH PAŃSTW TRZECICH AKREDYTOWANYCH PRZY WSPÓLNOTACH EUROPEJSKICH
Artykuł 17
Państwo członkowskie, na którego terytorium znajduje się siedziba Wspólnot, udziela zwyczajowych immunitetów dyplomatycznych i przywilejów placówkom dyplomatycznym państw trzecich akredytowanych przy Wspólnotach.
ROZDZIAŁ VII
POSTANOWIENIA OGÓLNE
Artykuł 18
Przywileje, immunitety i inne udogodnienia przyznaje się urzędnikom i innym pracownikom Wspólnot wyłącznie w interesie Wspólnot.
Każda instytucja Wspólnot powinna uchylić immunitet udzielony urzędnikowi lub innemu pracownikowi, kiedy uzna, że uchylenie takiego immunitetu nie jest sprzeczne z interesami Wspólnot.
Artykuł 19
W celu stosowania niniejszego Protokołu instytucje wspólnotowe współpracują z właściwymi władzami danych państw członkowskich.
Artykuł 20
Artykuły 12–15 i artykuł 18 mają zastosowanie do członków Komisji.
Artykuł 21
Artykuły 12–15 i artykuł 18 stosuje się wobec sędziów, rzeczników generalnych, sekretarza i sprawozdawców pomocniczych Trybunału Sprawiedliwości oraz do członków i sekretarza Sądu Pierwszej Instancji, bez uszczerbku dla postanowień artykułu 3 Protokołu w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości, dotyczących immunitetu jurysdykcyjnego sędziów i rzeczników generalnych.
Artykuł 22
Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Inwestycyjnego, członków jego organów, jego pracowników i do przedstawicieli państw członkowskich biorących udział w jego działalności, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu tego banku.
Europejski Bank Inwestycyjny jest zwolniony z jakiegokolwiek opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze związanych z podwyższeniem jego kapitału, jak również z różnych formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Podobnie też jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowią podstaw do nałożenia opodatkowania. Ponadto działalność Banku i jego organów, prowadzona zgodnie z jego Statutem, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.
Artykuł 23
Niniejszy Protokół stosuje się także do Europejskiego Banku Centralnego, do członków jego organów i do jego personelu, bez uszczerbku dla postanowień Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego.
Europejski Bank Centralny jest dodatkowo zwolniony z wszelkich form opodatkowania i obciążeń o podobnym charakterze w związku z podwyższeniem jego kapitału, jak również z wszelkich formalności, które mogą być z tym związane w państwie, w którym Bank ma swoją siedzibę. Działalność Banku i jego organów, podejmowana zgodnie ze Statutem Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, nie podlega żadnemu podatkowi obrotowemu.
Powyższe postanowienia stosują się także do Europejskiego Instytutu Walutowego. Jego rozwiązanie lub likwidacja nie stanowi podstawy do nałożenia jakichkolwiek obciążeń.
Dodatek do załącznika
Warunki stosowania w Szwajcarii Protokołu o przywilejach i immunitetach
1. Rozszerzenie stosowania na Szwajcarię
Wszelkie odniesienia do państw członkowskich, poczynione w Protokole w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „protokołem”), powinny być rozumiane jako obejmujące również Szwajcarię, o ile poniższe postanowienia nie stanowią inaczej.
2. Zwolnienie agencji z podatków pośrednich (w tym z VAT-u)
Towary i usługi eksportowane ze Szwajcarii nie podlegają szwajcarskiemu podatkowi od towarów i usług (VAT). W odniesieniu do towarów i usług dostarczanych agencji w Szwajcarii do jej użytku służbowego zwolnienie z VAT-u jest realizowane zgodnie art. 3 akapit drugi protokołu poprzez jego zwrot. Zwolnienie z VAT-u dotyczy przypadków, gdy rzeczywista cena towarów i usług podana na fakturze lub innym równoważnym dokumencie wynosi co najmniej 100 franków szwajcarskich (wraz z podatkiem).
Zwrot podatku VAT następuje po przedstawieniu odpowiednich szwajcarskich formularzy w Federalnej Administracji Podatkowej, w Dziale Głównym ds. Podatku VAT. Co do zasady wnioski są rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od daty złożenia wniosku o zwrot i odpowiednich dowodów zakupu.
3. Warunki stosowania zasad dotyczących personelu agencji
W odniesieniu do art. 13 akapit drugi protokołu Szwajcaria zgodnie z zasadami swojego prawa krajowego zwalnia urzędników i innych pracowników agencji w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Rady (Euratom, EWWiS, EWG) nr 549/69 z dnia 25 marca 1969 r. (Dz.U. L 74 z 27.3.1969, s. 1) z podatków federalnych, kantonalnych i gminnych od wynagrodzeń, płac i poborów służbowych wypłacanych przez Wspólnotę i podlegających wewnętrznemu podatkowi na jej rzecz.
Do celów stosowania art. 14 protokołu Szwajcaria nie jest uznawana za państwo członkowskie w rozumieniu pkt 1 niniejszego dodatku.
Urzędnicy oraz inni pracownicy agencji, a także członkowie ich rodzin, którzy są objęci systemem ubezpieczeń społecznych stosowanym wobec urzędników i innych pracowników Wspólnoty, nie podlegają obowiązkowi przystąpienia do szwajcarskiego systemu ubezpieczeń społecznych.
Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich jest jedynym organem właściwym do rozstrzygania wszelkich kwestii dotyczących stosunków między agencją lub Komisją a ich personelem w odniesieniu do zastosowania rozporządzenia Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1) oraz pozostałych przepisów prawa wspólnotowego określających warunki pracy.
WSPÓLNA DEKLARACJA WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ ORAZ RZĄDU KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I RZĄDU KSIĘSTWA LIECHTENSTEINU DOTYCZĄCA POROZUMIENIA W SPRAWIE WARUNKÓW UCZESTNICTWA KONFEDERACJI SZWAJCARSKIEJ I KSIĘSTWA LIECHTENSTEINU W DZIAŁANIACH EUROPEJSKIEJ AGENCJI ZARZĄDZANIA WSPÓŁPRACĄ OPERACYJNĄ NA ZEWNĘTRZNYCH GRANICACH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII EUROPEJSKIEJ
Wspólnota Europejska,
Rząd Konfederacji Szwajcarskiej
i
Rząd Księstwa Liechtensteinu,
Zawierając Porozumienie w sprawie warunków uczestnictwa Konfederacji Szwajcarskiej i Księstwa Liechtensteinu w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych w Państwach Członkowskich Unii Europejskiej zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 2007/2004,
Niniejszym wspólnie oświadczają, że:
Prawa głosu przyznane w wymienionym porozumieniu uzasadnione są szczególnymi stosunkami ze Szwajcarią i Liechtensteinem ze względu na włączenie tych państw we wdrażanie, stosowanie i rozwijanie dorobku Schengen.
Przyznanie tego prawa głosu ma wyjątkowy charakter wynikający ze szczególnego charakteru współpracy Schengen i szczególnego statusu Szwajcarii i Liechtensteinu.
Z tego względu nie może być ono postrzegane jako prawny lub polityczny precedens dla jakiejkolwiek innej dziedziny współpracy pomiędzy stronami wymienionego porozumienia lub dla udziału innych państw trzecich w działaniach innych agencji Unii.
Korzystanie z tego prawa głosu w żadnych okolicznościach nie może dotyczyć decyzji o charakterze regulacyjnym lub prawodawczym.
WSPÓLNA DEKLARACJA UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON DOTYCZĄCA STOSOWANIA POSTANOWIEŃ O ODPOWIEDZIALNOŚCI CYWILNEJ
W przypadku rozmieszczenia zespołów szybkiej interwencji na granicy w ramach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej w odniesieniu do odpowiedzialności cywilnej zastosowanie ma art. 10 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającego mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określającego uprawnienia i zadania zaproszonych urzędników.