- Tematy:
- lokal,
- lokal mieszkalny,
- majątek,
- odpłatne zbycie,
- podział majątku,
- prawo do lokalu,
- sprzedaż,
- spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
- zbycie
Interpretacja indywidualna z dnia 22 sierpnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.408.2024.2.ASZ
Skutki podatkowe odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 czerwca 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 11 czerwca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 sierpnia 2024 r. (wpływ 12 sierpnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Będąc w związku małżeńskim z b. mężem A.B. w dniu 22 marca 1990 r. otrzymali Państwo przydział lokalu mieszkalnego w X., (...).
Od roku 1998 mieszkanie zostało wykupione – co zostało potwierdzone wpisem do ksiąg wieczystych nr (...), prowadzonej przez Sąd rejonowy (...). Nastąpiła wspólność majątkowa ustawowa małżeńska.
W roku 2012 nastąpił rozwód bez uregulowania kwestii majątkowej.
W roku 2022 Pani były mąż umiera i pozostawia testament, w którym wskazał swoje 4 dzieci jako spadkobierców jego 50% mieszkania.
27 marca 2024 r. zakończyło się postępowanie sądowe o podziale majątku oraz nabycia spadku przez wskazane w testamencie dzieci byłego męża. Potwierdzeniem decyzji sądu jest zmiana w księgach wieczystych.
Z racji tego, że nie mieszka już Pani od dłuższego czasu w X., tylko w W., to chciałaby Pani sprzedać mieszkanie, o którym mowa we wniosku.
Uzupełnienie wniosku
W odpowiedzi na pytania organu:
Jak rozumieć sformułowanie, że w 1990 roku otrzymali Państwo „przydział lokalu mieszkalnego” – czy uzyskali Państwo spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego? Jeśli nie, jakie uprawnienia do lokalu Państwo otrzymali?
Czy w 1998 roku, kiedy „wykupili” Państwo mieszkanie, uzyskali Państwo: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, czy własność lokalu mieszkalnego?
Jak zakończyło się postępowanie sądowe w sprawie podziału wspólnego majątku małżeńskiego? Czy uzyskała Pani całość praw do lokalu mieszkalnego? Czy została Pani zobowiązana do spłat z tytułu podziału majątku małżeńskiego na rzecz spadkobierców męża? Jeśli tak, kiedy dokonała lub dokona Pani tych spłat?
wskazała Pani, że w roku 1990 razem z mężem otrzymała Pani spółdzielcze prawo do lokalu. W 1996 r. wykupiła Pani wraz z mężem mieszkanie i uzyskali Państwo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.
Po zakończeniu postępowania sądowego w dniu 27 marca 2024 r. w sprawie podziału majątku i spłacenia spadkobierców. Spadkobiercy to: E., F., G.B. i C.D.. W dniu 8 lipca 2024 r. zrobiła Pani przelew w kwocie 116 000 zł – na każdego po 29 000 zł.
Pytania
Czy w tym przypadku zachodzi konieczność zapłaty podatku w momencie sprzedaży mieszkania? Czy zachodzi tu przepis o opodatkowaniu w wyniku sprzedaży przed upływem 5 lat od nabycia mieszkania?
Pani stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu wniosku)
Mieszkanie, jako wspólność ustawowa majątkowa małżeńska zostało zakupione w roku 1998. W związku z tym, według Pani oceny, rok nabycia powinien być liczony od roku 1998. Biorąc to pod uwagę, okres posiadania mieszkania do jego potencjalnego sprzedania jest dłuższy niż 5 lat – a co za tym idzie podatek nie powinien zachodzić.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Odpłatne zbycie to czynność, która polega na przeniesieniu swojego prawa na inny podmiot w zamian za odpłatność. Omawiany przepis dotyczy zbywania nieruchomości, określonych praw rzeczowych do nieruchomości oraz rzeczy innych niż nieruchomości.
Regulacja ta stanowi, że odpłatne zbycie tych rzeczy lub praw jest źródłem przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jeżeli:
1)podatnik nie zbywa ich w wykonywaniu działalności gospodarczej (gdyby podatnik zbywał je w wykonywaniu działalności gospodarczej, uzyskiwałby przychody ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy), oraz
2)zbywa je przed upływem okresów wskazanych w przepisie (tj. terminu pięcioletniego dla nieruchomości i praw do nieruchomości).
Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Przy czym, jak wynika z art. 10 ust. 6 ww. ustawy:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
W tym miejscu należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Stosownie natomiast do art. 47 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ustawodawca ukształtował jako wspólność łączną, bezudziałową. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
Wspólność ustawowa charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe, czy wierzytelności.
Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tej nieruchomości (tego prawa), każdy z małżonków zbywałby nieruchomość (prawo) w całości, a nie w określonym udziale.
Wobec powyższego, za datę nabycia przez Panią oraz Pani byłego męża spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego należy uznać rok 1998, kiedy to ww. prawo nabyte zostało do majątku wspólnego małżonków. Skoro prawo to wchodziło wcześniej do majątku wspólnego małżeńskiego i wspólność majątkowa małżeńska ustała w roku 2012 na skutek rozwodu, to późniejsza śmierć Pani męża i otrzymanie w dziale spadku całości praw do tego lokalu nie zmienia tej okoliczności.
Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym doszło do nabycia prawa do lokalu mieszkalnego przez Panią i Pani zmarłego męża do majątku wspólnego, tj. od końca 1998 r. Ww. termin niewątpliwie upłynął.
W związku z tym sprzedaż spółdzielczego prawa własnościowego do lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, ponieważ odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
•Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
•Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
•Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).