- Tematy:
- Narodowy Fundusz Zdrowia,
- cel,
- cele statutowe,
- fundusz,
- pożyczka,
- przychód,
- umorzenie,
- umorzenie pożyczki,
- umorzenie zobowiązania,
- zobowiązanie,
- zwolnienie
Interpretacja indywidualna z dnia 21 sierpnia 2024 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.328.2024.1.AS
Czy dochód, który powstanie w związku z ujęciem kwoty uzyskanego umorzenia (kapitału i odsetek), jako przychód podatkowy będzie stanowił podstawę do uznania za dochód zwolniony przedmiotowo na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowych od osób prawnych
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 czerwca 2024 r. za pośrednictwem platformy eUS wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy dochód, który powstanie w związku z ujęciem kwoty uzyskanego umorzenia (kapitału i odsetek), jako przychód podatkowy będzie stanowił podstawę do uznania za dochód zwolniony przedmiotowo na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowych od osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A (dalej także jako: „B” lub „Ośrodek”) jest samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, jednostką sektora finansów publicznych, którego podmiotem tworzącym jest Rada Miasta (…). Celami statutowymi B jest świadczenie usług medycznych (…) zlecanych przez Miasto (…) czy Narodowy Fundusz Zdrowia. Dodatkowo wykonywane są odpłatne świadczenia zdrowotne (…). Przeważająca część otrzymywanych środków (ponad 90%) to środki publiczne uzyskane za pośrednictwem Narodowego Funduszu Zdrowia, czy w ramach umów podpisanych z Miastem (…).
A jest płatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, a cały uzyskany dochód przeznacza na cele statutowe (zdrowotne). Opodatkowuje jedynie tą część dochodu, której nie można uznać za przeznaczoną na te cele, np. wpłaty na PFRON, zapłata odsetek budżetowych, itp.
W latach 2018-2021 A zmuszony był do zwrócenia się do podmiotu tworzącego o pomoc finansową, która została uzyskana w formie oprocentowanych pożyczek. Pożyczki przeznaczone były na dokonanie modernizacji budynku wykorzystywanego dla celów świadczeń usług medycznych, zakup sprzętu medycznego oraz regulowanie zobowiązań wynikłych z prowadzenia bieżącej działalności podstawowej, jaką jest świadczenie usług medycznych. Pomimo, iż Ośrodek wynajmuje część powierzchni i uzyskuje z tego tytułu przychody, to uzyskanie środki z pożyczek nie zostały wydatkowane na działalność uboczną, jaką jest najem powierzchni.
W omawianym okresie 2018-2021 Ośrodek borykał się z brakiem płynności finansowej i nie dokonywał lub dokonywał w sposób nieregularny spłat rat kapitałowych oraz odsetek. Kolejne lata 2022-2023 to okres wprowadzenia kolejnego programu naprawczego, w którym jednym z elementów było zawarcie aneksu do umów pożyczek odraczających ich spłatę do końca 2024 r. oraz rezygnację z odsetek.
Na chwilę obecną zadłużenie z tytułu rat kapitałowych wobec Miasta (…) wynosi (...) zł (słownie: (...)), a z tytułu odsetek naliczonych a niezapłaconych (...) zł (słownie: (...)).
A planuje wystąpić do podmiotu tworzącego z wnioskiem o umorzenie całości zobowiązania obejmującego i część kapitałową, i część odsetkową.
Istotne elementy opisu sprawy zawarto także we własnym stanowisku w sprawie, w którym wskazano, że powstały dochód będzie przez A w całości wykorzystany na cel statutowy jakim jest ochrona zdrowia. Dzięki temu, iż zostanie dokonane umorzenie Ośrodek będzie mógł dokonać wydatków na zakup usług i materiałów niezbędnych do wykonywania działalności medycznej, wynagrodzenia dla osób pracujących na rzecz działalności podstawowej Ośrodka, zakup sprzętu i aparatury medycznej oraz innych środków trwałych wykorzystywanych w ramach działalności medycznej. Umożliwi to prawidłowe funkcjonowanie podmiotu oraz realizację celów wynikających zarówno ze statutu, jak i przepisów ustawowych.
Pytanie
Czy dochód, który powstanie w związku z ujęciem kwoty uzyskanego umorzenia (kapitału i odsetek), jako przychód podatkowy będzie stanowił podstawę do uznania za dochód zwolniony przedmiotowo na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowych od osób prawnych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, kwota umorzonej pożyczki stanowi przychód podatkowy, który jest objęty przedmiotowym zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowych od osób prawnych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – dalej: „u.p.d.o.p.”, przychodem jest wartość, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 4 pkt 8 u.p.d.o.p., umorzonych lub przedawnionych:
1)zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,
2)środków na rachunkach bankowych - w bankach.
Z art. 12 ust. 4 pkt 8 u.p.d.o.p. wynika zaś, że do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:
1)bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
2)postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
3)realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
4)przymusową restrukturyzacją, w rozumieniu ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Wynika z tego, że kwota umorzonej pożyczki, z uwzględnieniem przytoczonych wyżej wyłączeń, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jak stwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej: „Skutkiem tego umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania. W przypadku takiego zrzeczenia się wierzytelności, dłużnik nie jest zobowiązany do spełnienia świadczenia, a tym samym po jego stronie powstaje przychód podatkowy” (interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego 2022 r., 0111-KDIB1-2.4010.588.2021.1.ANK).
W odniesieniu do zakładów opieki zdrowotnej będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, korzystają one z przedmiotowego zwolnienia od podatku z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., zgodnie z którym wolne od podatku są dochody podatników, których celem statutowym jest m.in. działalność w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (ale też m.in. działalność oświatowa) w części przeznaczonej na te cele. Zwolnienie to stosuje się także z uwzględnieniem przepisów art. 17 ust. 1a pkt 2 i ust. 1b u.p.d.o.p.
Kwota umorzonej pożyczki jest więc przychodem powstałym w momencie umorzenia, który to przychód może korzystać z przedmiotowego zwolnienia od podatku dochodowego, jeżeli spełniono warunki z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.
Powstały dochód będzie przez A w całości wykorzystany na cel statutowy jakim jest ochrona zdrowia. Dzięki temu, iż zostanie dokonane umorzenie Ośrodek będzie mógł dokonać wydatków na zakup usług i materiałów niezbędnych do wykonywania działalności medycznej, wynagrodzenia dla osób pracujących na rzecz działalności podstawowej Ośrodka, zakup sprzętu i aparatury medycznej oraz innych środków trwałych wykorzystywanych w ramach działalności medycznej. Umożliwi to prawidłowe funkcjonowanie podmiotu oraz realizację celów wynikających zarówno ze statutu, jak i przepisów ustawowych.
Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca uważa, iż umorzenie pożyczki w części kapitałowej, jak i odsetkowej stanowić będzie przychód podatkowy, który będzie objęty zwolnieniem przedmiotowym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowych od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
Wystąpienie każdego zdarzenia powodującego wymierną korzyść po stronie podatnika skutkuje obowiązkiem opodatkowania osiągniętej nadwyżki ponad koszty jej uzyskania przez podatnika. Nie jest przy tym istotne źródło korzyści, chodzi bowiem o każdy przypadek powodujący wzrost wartości majątku lub zmniejszenie zobowiązań ciążących na podatniku. Przyjęte rozwiązanie legislacyjne pozwala na stosowanie przepisów ustawy niezależnie od specyfiki podmiotów podlegających opodatkowaniu, zmieniających się okoliczności i rzeczywistości gospodarczej, jak również ewolucji różnego rodzaju instrumentów wykorzystywanych w obrocie gospodarczym.
Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 lit. a ustawy o CIT:
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.
Natomiast, jak wynika z zastrzeżenia zawartego w art. 12 ust. 4 pkt 8 ustawy o CIT:
Do przychodów nie zalicza się kwot stanowiących równowartość umorzonych zobowiązań, w tym także z tytułu pożyczek (kredytów), jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z:
a) bankowym postępowaniem ugodowym w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków lub
b) postępowaniem restrukturyzacyjnym, postępowaniem upadłościowym lub
c) realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw lub
d) przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Z treści art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a cytowanej ustawy wynika, że przychodem z działalności gospodarczej jest m.in. wartość umorzonych zobowiązań. Wyjątek uczyniono tylko dla zobowiązań, w tym kredytów i pożyczek, umorzonych w związku z bankowym postępowaniem ugodowym, z postępowaniem restrukturyzacyjnym, z postępowaniem upadłościowym, z realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw albo przymusową restrukturyzacją w rozumieniu ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
Zatem, w świetle powyższego, wartość umorzonych zobowiązań – zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy, stanowi przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu.
W tym miejscu należy wskazać, że chociaż w powyższych przepisach ustawodawca używa w odniesieniu do wymienionych w nich kategorii przychodów m.in. terminu „umorzone zobowiązania”, pojęcie to w ww. ustawie podatkowej nie zostało zdefiniowane, dlatego zasadne jest odwołanie się w tym zakresie do reguł wykładni językowej; „umorzenie” wg Słownika języka polskiego PWN oznacza: „zmniejszenie lub zlikwidowanie zobowiązania pieniężnego poprzez uzyskanie zrzeczenia się należności przez wierzyciela lub spłatę stopniową długu. Umorzyć dług. Umorzyć podatek, należność”. Skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w części lub w całości zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia w całości lub w części zobowiązania. W przypadku takiego zrzeczenia się wierzytelności, dłużnik nie jest zobowiązany do spełnienia świadczenia, a tym samym po jego stronie powstaje przychód podatkowy.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061, dalej: „Kc”), wierzytelność jest prawem i nie ma przeszkód, aby zrzec się tego prawa w każdej chwili. Zrzeczenie się, polega na umorzeniu zobowiązania bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika.
Zgodnie z art. 508 Kc:
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Zatem, skutkiem umorzenia jest zmniejszenie lub zlikwidowanie w całości lub części zobowiązania dłużnika w stosunku do wierzyciela, za jego zgodą, co prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania.
Należy dodać, że zwolnienie dłużnika z długu, wymaga umowy stron stosunku zobowiązaniowego, tj. zgodnych oświadczeń woli. Nie jest tu konieczne zachowanie żadnej szczególnej formy tej czynności prawnej, a wola stron może być uzewnętrzniona również w sposób dorozumiany.
Na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kc, składają się dwa elementy:
1.oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
2.akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
Należy przy tym podkreślić, że mocą art. 61 § 1 Kc:
Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej
Przenosząc powyższe wyjaśnienia oraz regulacje prawne na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że co do zasady umorzenie zobowiązania skutkuje u dłużnika powstaniem przychodu w wysokości umorzonego zobowiązania, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Zatem definitywne umorzenie zobowiązania dłużnika będzie miało analogiczne skutki podatkowe jak zwolnienie z długu uregulowane w art. 508 Kc.
Na tle brzmienia cytowanych wyżej przepisów nie ma wątpliwości, że w analizowanej sytuacji powinni Państwo rozpoznać przychód podatkowy z tytułu umorzenia pożyczki.
Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:
Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego - w części przeznaczonej na te cele.
Warunkiem zwolnienia dochodu takiego podatnika jest jednak wykazanie się tożsamością celu statutowego i celu preferowanego w powołanym przepisie. Wykazanie tych celów w statucie musi być precyzyjne i ścisłe. Pojęcie cel statutowy to nie tylko bezpośrednie prowadzenie przez organizację jakiejś działalności, lecz także wspieranie takiej działalności, o ile wynika to wprost ze statutu.
Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:
1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;
1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;
2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.
Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
Stosownie do art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:
Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:
1) przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;
2) przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;
3) samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.
Mając na uwadze brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, należy wskazać, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia będzie możliwe w przypadku spełnienia następujących warunków:
- podatnik prowadzi działalność statutową we wskazanych powyżej zakresach (jego działalność statutowa odpowiada przynajmniej jednej z wymienionych powyżej),
- podatnik nie zalicza się do podmiotów wymienionych w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT,
- podatnik przeznaczył oraz wydatkował, bez względu na termin, osiągnięte dochody na cel wskazany w statucie, odpowiadający celowi wskazanemu w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Podkreślenia wymaga, że zwolnienie to nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1a ustawy o CIT. Ważny jest bowiem cel na jaki jest ten dochód przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z działalności gospodarczej.
Z regulacji art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego w nim zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego przez niego dochodu na ściśle określone w nim cele preferowane, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu. Jednocześnie określenie „cel statutowy” oznacza cel, który został wyraźnie sprecyzowany w statucie danej osoby prawnej.
Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu, by wskazane w nim cele statutowe były głównymi czy też jedynymi celami działalności osoby prawnej. Jednak aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, musi zadeklarować, że osiągnięty przez niego dochód w całości lub w części przeznaczy na cele statutowe preferowane przez ustawodawcę i na te cele go faktycznie przeznaczy.
Użycie przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT sformułowania „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli statut będzie przewidywał również realizację innych celów niż wymienione w tym przepisie – to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Nie można bowiem w tym zakresie zastosować wykładni rozszerzającej ustawowy zakres zwolnienia podatkowego.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zwolnienie podatkowe zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest obwarowane licznymi zastrzeżeniami. Obejmuje ono tylko tę część dochodów, która przeznaczona zostanie na cele statutowe wskazane w tym przepisie. Ponadto przepisy ograniczają zakres podmiotowy zwolnienia, poprzez wyłączenie spod możliwości jego zastosowania dochodów różnych grup podatników – czy to z uwagi na rodzaj ich działalności, czy też na określoną formę organizacyjną.
Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że przepisy ustanawiające zwolnienia i ulgi podatkowe w systemie polskiego prawa podatkowego są istotnym wyjątkiem od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości podatkowej) – toteż muszą być interpretowane w sposób ścisły i jakakolwiek wykładnia rozszerzająca w odniesieniu do przepisów dotyczących ww. preferencji podatkowych jest niedopuszczalna. Zatem wydatkowanie dochodu na inne cele niż wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie może być objęte przedmiotowym zwolnieniem, tylko bowiem te dochody, które przeznaczone i wydatkowane są na realizację działań służących bezpośrednio realizacji celów statutowych podatnika, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie tego przepisu.
Jak wynika z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, są Państwo samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej, jednostką sektora finansów publicznych, którego podmiotem tworzącym jest Rada Miasta (…). Państwa celem statutowym jest świadczenie usług medycznych (…) zlecanych przez Miasto (…) czy Narodowy Fundusz Zdrowia.
W latach 2018-2021 otrzymali Państwo od Miasta (…) pomoc finansową w formie oprocentowanych pożyczek, która została przeznaczona na:
-dokonanie modernizacji budynku wykorzystywanego dla celów świadczeń usług medycznych,
-zakup sprzętu medycznego oraz
-regulowanie zobowiązań wynikły z prowadzenia bieżącej działalności podstawowej jaką jest świadczenie usług medycznych.
W związku z brakiem płynności finansowej zawarli Państwo aneks do umów pożyczek odraczających ich spłatę do końca 2024 r. oraz rezygnację z odsetek. Planują Państwo wystąpić do Miasta (…), jako podmiotu tworzącego, z wnioskiem o umorzenie całości zobowiązania, obejmującego część kapitałową i część odsetkową.
We wniosku wskazali Państwo również, że powstały dochód z tytułu umorzenia pożyczek będzie przez Państwa w całości wykorzystany na cel statutowy, jakim jest ochrona zdrowia. Dochód z umorzenia pożyczek planują Państwo przeznaczyć na:
-zakup usług i materiałów niezbędnych do wykonywania działalności medycznej,
-wynagrodzenia dla osób pracujących na rzecz działalności podstawowej Ośrodka,
-zakup sprzętu i aparatury medycznej oraz innych środków trwałych wykorzystywanych w ramach działalności medycznej.
Jak wskazano wyżej, umorzenie zobowiązania skutkuje u dłużnika powstaniem przychodu w wysokości umorzonego zobowiązania, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Jednakże na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT przedmiotowy przychód podlega zwolnieniu z opodatkowania w sytuacji przeznaczenia go na cele statutowe zgodne z celami wskazanymi w ww. artykule.
Skoro planowane wydatki będą związane z Państwa działalnością statutową w zakresie ochrony zdrowia (a więc działalnością preferowaną przez ustawodawcę), to przychód/ dochód uzyskany w wyniku umorzenia pożyczki (zarówno kapitału, jak i odsetek) w części przeznaczonej na sfinansowanie tych wydatków będzie zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej, na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).