Orzeczenie SN z dnia 10 maja 1962 r., sygn. II CR 60/62
1. Przepisy prawa górniczego z dn. 6 maja 1953 r. (Dz. U. Nr 29, poz. 113 z późniejszymi zmianami) normują odpowiedzialność kopalni tylko za szkody górnicze sensu stricto w rozumieniu art. 54 tego prawa, jaką jest szkoda powstała wskutek robót górniczych w nieruchomości, budynku lub innej części składowej nieruchomości w znaczeniu art. 4 prawa rzeczowego. 2. Przepisy te jednak nie wyłączają odpowiedzialności
Kodeks zobowiązań nie zawiera przepisu, który przy przyznawaniu zadośćuczynienia wyłącza stosowanie ogólnych wskazań dotyczących określenia zakresu odszkodowania i jego wysokości, zawartych zwłaszcza w art. 157 § 2 i 158 kod. zob. Dlatego również wysokość zadośćuczynienia przewidzianego w art. 157 § 3 i 165 k.z. powinna być ustalana z uwzględnieniem wszelkich zachodzących okoliczności.
Obowiązek alimentacyjny dalszego krewnego istnieje nie tylko wtedy, gdy bliższy krewny nie ma możliwości wypełnienia tego obowiązku, lecz może powstać także wtedy, gdy bliższy krewny mimo takich możliwości nie wywiązuje się ze swych obowiązków. Dalszemu krewnemu, który świadczy na rzecz osoby uprawnionej, przysługuje regres do bliższego krewnego w takim zakresie, w jakim niewypełnienie przez tego ostatniego
Śmierć matki nie uniemożliwia przeprowadzenia dowodu z grupowego badania krwi. Z § 3 instrukcji Ministra Zdrowia z dnia 30 września 1959 r. (wydanej w porozumieniu, z Ministrem Sprawiedliwości) w sprawie badań grupowych krwi w sprawach sądowych o ojcostwo (Biuletyn Ministerstwa Sprawiedliwości" 1959, nr 11, s. 42) wynika, że gdy matka nie żyje, można badanie ograniczyć do pobrania krwi od domniemanego
Ocena, czy względy celowości uzasadniają zawieszenie postępowania cywilnego z mocy art. 191 pkt 4 k.p.c., jest możliwa dopiero wówczas, gdy sąd cywilny po zapoznaniu się z aktami sprawy karnej stwierdzi, że ustalenia sądu karnego co do popełnienia przestępstwa mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy cywilnej.