Wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. I GSK 130/24
Prowadzenie przez Agencję Mienia Wojskowego zadań związanych z gospodarowaniem powierzonym mieniem Skarbu Państwa i zakwaterowaniem żołnierzy zawodowych nie jest tożsame z prowadzeniem działalności gospodarczej, w związku z czym nie może być kwalifikowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo
Działania Agencji Mienia Wojskowego związane z gospodarowaniem nieruchomościami mieszkaniowymi Skarbu Państwa, przeznaczonymi na zaspokojenie uprawnień żołnierzy zawodowych do zakwaterowania, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów na cele mieszkaniowe w prawo własności.
Działania Agencji Mienia Wojskowego związane z gospodarowaniem nieruchomościami Skarbu Państwa przeznaczonymi do zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowią działalności gospodarczej, a tym samym nie powodują konieczności uiszczania wyższych opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności tych nieruchomości.
Działalność Agencji Mienia Wojskowego polegająca na gospodarowaniu nieruchomościami mieszkaniowymi dla potrzeb zakwaterowania żołnierzy zawodowych nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu w sposób przewidziany dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą.
Gospodarowanie mieniem Skarbu Państwa w celu zaspokojenia uprawnień zakwaterowania żołnierzy zawodowych, jako zadanie ustawowo nałożone na Agencję Mienia Wojskowego, nie stanowi działalności gospodarczej.
W zakresie ustalania opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności, działania Agencji Mienia Wojskowego realizujące zadania związane z zakwaterowaniem żołnierzy zawodowych nie mogą być utożsamiane z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej.
Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki nie jest wyłączona nawet w sytuacji, gdy zobowiązania podatkowe zostały określone decyzją organu podatkowego po zaprzestaniu przez niego pełnienia funkcji, jeżeli zobowiązania te stają się wymagalne z mocy prawa w wyniku niewykonania przez spółkę obowiązku podatkowego w określonych terminach płatności.
Podmiot może być uprawniony do otrzymania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy na podstawie art. 15g ustawy COVID-19 („Tarczy Antykryzysowej”) tylko w odniesieniu do pracowników niebędących nauczycielami, wykonujących pracę w ramach działalności gospodarczej, a nie oświatowej.
Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli w okresie, w którym powstały zaległości, oraz w którym powinien być złożony wniosek o ogłoszenie upadłości, faktycznie pełnił funkcję i miał wpływ na decyzje spółki.
Nabycie przez osobę trzecią praw i roszczeń od byłych właścicieli nieruchomości wywłaszczonych lub ich spadkobierców nie decyduje o braku interesu prawnego tej osoby na etapie wstępnym postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczającej, wymaga to bowiem szerszej analizy na późniejszym etapie tego postępowania.