Wyrok NSA z dnia 26 lipca 1989 r., sygn. IV SA 392/89
Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie opłat na rzecz budżetu państwa za naruszenie przepisów dotyczących zaopatrzenia materiałowo-technicznego /t.j. Dz.U. 1988 nr 14 poz. 109/ nie dają możliwości rozstrzygnięcia w przedmiocie nałożenia tych opłat na zasadzie uznania administracyjnego.
Automatyzm wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej w dniu wejścia w życie nowych przepisów - art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324/ nie może być przekreślony negatywnym stanowiskiem właściciela lokalu, w którym działalność ta /rzemiosło/ była wykonywana, gdyż przepisy te takiego warunku nie zawierają.
Obowiązek opłacania podwyższonego czynszu występuje z chwilą powstania nadwyżki powierzchni mieszkalnej w postaci co najmniej jednego pokoju przy jednoczesnym niezłożeniu przez najemcę wniosku o przydzielenie mu mniejszego lokalu zamiennego /art. 44 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe - Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./, a nie dopiero z chwilą odmowy najemcy przeniesienia
Zgoda na zamianę lokalu zakładowego, wyrażana przez zakład pracy będący dysponentem takiego lokalu, nie jest wyrażana w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa, lecz jest oświadczeniem woli w rozumieniu przepisów prawa cywilnego.
W przypadku, gdy opinie w sprawie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych z zastosowaniem odstępstw od zasady wymienionej w par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 6 maja 1983 r. w sprawie szczegółowych zasad usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych oraz trybu wydawania zezwoleń na sprzedaż tych napojów /Dz.U. nr 25 poz. 119 ze zm./ nie spełniają
Okresowe oceny wyników pracy naukowej, dydaktycznej, wychowawczej i organizacyjnej pracowników naukowo-dydaktycznych oraz oceny ich postawy obywatelskiej przeprowadzone na podstawie art. 133 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym /t.j. Dz.U. 1985 nr 42 poz. 201/ nie są dokonywane w formie decyzji administracyjnych, dlatego nie przysługuje na nie skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego
Zastosowanie trybu określonego w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ nie ma na celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych osób przekwaterowywanych do poprzedniego miejsca zamieszkania lub pomieszczenia zastępczego, lecz jedynie przywrócenie "status quo ante", bądź - w razie niemożności takiego rozwiązania - zaspokojenie tylko najniezbędniejszych
Art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./ ustanawia dla organów administracji państwowej kompetencję do rozstrzygania sporów o wysokość czynszu najmu, nie obejmuje zaś kompetencji do rozstrzygania sporu między stronami co do rozwiązania stosunku pracy.
Ogólnikowy zarzut, że organ nie prowadzi sprawy obiektywnie nie uzasadnia żądania wyłączenia organu.
1. Stosownie do art. 16 par. 2 i art. 196 par. 1 Kpa uprawnienia sądu administracyjnego ograniczone są do kontroli legalności /zgodności z prawem/ decyzji, która została zaskarżona i poza granice wyznaczone tą decyzją sąd wyjść nie może. 2. Naczelny Sąd Administracyjny, nie będąc z mocy art. 206 Kpa związany granicami skargi, jest władny uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te,
1. Na podstawie art. 197 par. 3 Kpa w związku z art. 4 ust. 4 i art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe /Dz.U. nr 5 poz. 24 ze zm./ uprawnionym do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na brak odpowiedzi na krytykę prasową jest także prokurator. 2. Do skargi na odmowę udzielenia prasie informacji /art. 4 ust. 4 prawa prasowego/, jak również na nieudzielenie
1. Przyczyny usprawiedliwiające zwłokę w udzieleniu odpowiedzi na krytykę prasową nie zmieniają prawnej oceny niedotrzymania terminu określonego w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe /Dz.U. nr 5 poz. 24 ze zm./, który nie przewiduje możliwości przekroczenia miesięcznego okresu przygotowania odpowiedzi; w przypadku sprawy szczególnie zawiłej w ciągu miesiąca powinna być udzielona
1. Ciężar dowodu zmierzającego do wykazania okoliczności dotrzymania terminu udzielenia odpowiedzi na krytykę prasową /art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe - Dz.U. nr 5 poz. 24 ze zm./ spoczywa na organie /jednostce/ zobowiązanym do jej udzielenia. 2. W razie udzielenia odpowiedzi na krytykę prasową po wniesieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale przed jej
Oznaczenie strefy ochronnej w ogólnym planie zagospodarowania przestrzennego nie jest równoznaczne z ustanowieniem takiej strefy.
Art. 46 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ nie zmienia cywilnego charakteru świadczeń przewidzianych w art. 13 ust. 3 tej ustawy. Do decyzji ustalającej te świadczenia nie ma zastosowania przepis art. 177 Kpa.
Zaproszenie przewodniczącego rady pracowniczej na posiedzenie kierownictwa resortu, na którym minister informuje o decyzji zwolnienia pewnej liczby pracowników mianowanych, nie może być uznane za równoznaczne z zasięgnięciem opinii rady pracowniczej w sprawie zamiaru zwolnienia konkretnego pracownika, wymaganej przez art. 13 ust. 4 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
Stosowanie przepisu art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych /Dz.U. nr 19 poz. 145/, zwalniającego z wymogu odbycia aplikacji radcowskiej określonego w jej art. 24 ust. 1 pkt 6, nie może podlegać ograniczeniom innym niż wynikającym z wiodącego przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1-5 i ust. 2 tej ustawy.
Wykonywanie obsługi prawnej w zakresie świadczenia prawnie dozwolonych usług związanych z tworzeniem, funkcjonowaniem oraz likwidacją podmiotów gospodarczych mieści się w pojęciu szeroko rozumianej usługi biurowej /art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 1974 r. o wykonywaniu handlu oraz niektórych innych rodzajów działalności przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej - t.j. Dz.U. 1983 nr 43