Orzeczenie
Postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 grudnia 2022 r., sygn. III SAB/Lu 51/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na bezczynność Starosty Zamojskiego w przedmiocie niezłożenia przez organ wniosku do właściwego sądu powszechnego o orzeczenie przepadku pojazdu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z 13 października 2022 r. W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Starosty Zamojskiego w przedmiocie niezłożenia wniosku do właściwego sądu powszechnego o orzeczenie przepadku pojazdu marki V. P. o numerze rejestracyjnym [...].
Obowiązek organu złożenia wniosku do właściwego sądu skarżący wywiódł z art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 988 z późn. zm., dalej jako "p.r.d.").
Skarżący wniósł o zobowiązanie Starosty Zamojskiego do złożenia wniosku do właściwego sądu cywilnego o orzeczenie przepadku pojazdu, zgodnie z art. 130a ust. 10 p.r.d., ewentualne o nakazanie organowi sprawującemu nadzór wykonania wyżej wymienionej czynności, na koszt i ryzyko powiatu, na podstawie art. 88 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1526). Skarżący wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usuwania pojazdów z dróg i przechowywania ich na parkingu w związku z nakazem usunięcia pojazdów z drogi, na podstawie art. 130a p.r.d. Skarżący podkreślił, że z art. 130a ust. 10 p.r.d. wynika obowiązek organu wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu usuniętego z drogi na rzecz powiatu. Pomimo, że skarżący wielokrotnie występował do organu z wnioskiem o podjęcie działań prawem przewidzianych, starosta nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku polegającego na złożeniu do sądu rejonowego wniosku o orzeczenie przepadku pojazdu. Brak podjęcia działań przez organ powoduje, że skarżący pozbawiony jest prawnej możliwości uzyskania wynagrodzenia z tytułu sprawowania dozoru, mimo ponoszenia od wielu lat stale zwiększających się kosztów związanych ze sprawowaniem dozoru.
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right
-
keyboard_arrow_right