Orzeczenie
Wyrok WSA w Kielcach z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. II SA/Ke 116/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi "..." Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary porządkowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z [...], działając na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1, w związku z art. 239 ustawy z dnia 29.08.1997 r. ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z [...], w przedmiocie nałożenia kary porządkowej w związku z bezzasadnym brakiem odpowiedzi na wezwanie z 23 lipca 2015 r., w wysokości 1400,00 zł, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że pismem z 23 lipca 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wezwał spółkę "..." do złożenia pisemnych wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W jego pouczeniu wskazano m.in., iż strona, która mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego bezzasadnie odmówiła złożenia wyjaśnień lub odmówiła udziału w innej czynności, może zostać ukarana karą porządkową do 2800,00 zł.
W odpowiedzi pełnomocnik strony podał, iż spółka nie znajduje jakiejkolwiek możliwości współpracy oraz pomocy organowi w postępowaniu prowadzonym w celu bezprawnego szykanowania spółki i jej legalnej działalności gospodarczej. Powyższe działania kwalifikowane są w doktrynie jako urzędnicze przestępstwo niedopełnienia prawnego obowiązku odmowy stosowania przepisu technicznego nienotyfikowanego w Komisji Europejskiej.
Odnosząc się do powyższego, organ I instancji wyjaśnił, iż do jego kompetencji nie należy badanie aktów normatywnych pod względem ich zgodności z umową międzynarodową czy ustawą zasadniczą. Tylko Trybunał Konstytucyjny jest kompetentnym organem do stwierdzenia naruszenia trybu ustawodawczego i uchylenia z tego powodu wadliwej ustawy. Ponadto jak wynika z orzeczeń sądów administracyjnych, sądy te nie podzielają zarzutów dotyczących uznania przepisów ustawy o grach hazardowych za przepisy techniczne.