Orzeczenie
Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. II SA/Ol 1321/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier bez zezwolenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wraz ze skargą wynika, że decyzją z dnia "[...]" r. Naczelnik Urzędu Celnego (dalej zwany organem I instancji), powołując art. 2 ust. 3-5, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm. - dalej jako u.g.h.) oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) , wymierzył spółce A (dalej zwanej Spółką) karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. z tytułu urządzania w okresie od 1 czerwca 2011 r. do 6 lipca 2011 r. gier na automacie, oznaczonym nazwą Hot Spot nr 128/11/CW, poza kasynem gry, to jest w lokalu pod nazwą "[...]".
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji podał, że podstawę do wszczęcia niniejszego postępowania stanowił materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli celnej dotyczącej urządzania gier na automatach, przeprowadzonej w lokalu w dniu 6 lipca 2011r., a także dokumentacja zgormadzona w postępowaniu przygotowawczym, w tym m.in. opinia biegłego sądowego z dnia 18 października 2011 r. oraz umowa najmu powierzchni użytkowej z dnia 1 czerwca 2011 r. Wskazał, że podczas kontroli funkcjonariusze celni, korzystając z uprawnienia do przeprowadzenia eksperymentu (wynikającego z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej), ustalili zasady działania tego automatu, w szczególności zaś możliwości prowadzenia na nim gier, ich rodzaju, przebiegu i charakteru. Ocenił, że analiza całości materiału zgromadzonego w sprawie, w tym ustalenia dokonane w wyniku przeprowadzonego eksperymentu, bezsprzecznie wskazują, że ujawniony w lokalu automat jest automatem do gry w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Stwierdził, że automat ten umożliwia prowadzenie gier scharakteryzowanych w art. 2 u.g.h., gdyż gra odbywa się na urządzeniu elektronicznym, ma cel komercyjny i charakter losowy. Podniósł, że o losowym charakterze gry na ujawnionym automacie świadczy okoliczność, że gracz nie jest w stanie określić kolejności następujących po sobie symboli, ich ilości na poszczególnych bębnach, może jedynie bębny uruchomić, bez możliwości ich zatrzymania w określonej konfiguracji. Podkreślił, że dokonane przez organ I instancji ustalenia w zakresie kwalifikacji ujawnionego automatu potwierdza dowodowo opinia biegłego sądowego sporządzona na potrzeby postępowanie karnego skarbowego. Wskazał, że z danych zawartych w systemie KRAG (komputerowy rejestr automatów do gier) wynika, że Spółka nigdy nie uzyskała, a tym samym nie posiadała, zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w formie kasyna gry i w zakresie gier na automatach o niskich wygranych; kontrolujący stwierdzili również, że ujawniony w lokalu automat nie posiadał poświadczenia rejestracji. Zauważył, że Spółka, na mocy stosownej umowy, wynajęła część powierzchni lokalu umożliwiającą zainstalowanie i eksploatację ujawnionego w tym lokalu automatu. Okoliczności te zaś, zdaniem organu I instancji, w pełni zasadnym czynią uznanie Spółki za podmiot urządzający gry na automatach poza kasynem gry i wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.