Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 13 maja 2015 r., sygn. I SA/Po 1111/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił T. Sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej zwanej spółką lub skarżącą) przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa wielkopolskiego.
Skarżąca wnioskiem z dnia [...] czerwca 2014 r., wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej w P. o przedłużenie na kolejne 6 lat zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa Wielkopolskiego. Uzasadniając odmowę przedłużenia zezwolenia, organ wskazał, że stosownie do postanowień art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) - działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, którym ich udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych stanowi z kolei, że zezwolenia o których mowa w art. 129 ust. 1 nie mogą być przedłużane.
W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Izby Celnej w P. zauważył również, że istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11.