Orzeczenie
Wyrok WSA w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. I SA/Kr 274/12
Sygn. akt I SA/Kr 274/12 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2012 r., sprawy ze skargi "C" Spółka Akcyjna w W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 28 grudnia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005r. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. określa, że wymienione w pkt I decyzje nie mogą być wykonane do chwili prawomocności wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 5.617 zł (pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych).
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 31 lipca 2009r. "C" S.A. z siedzibą w W. wystąpiła o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005r., składając jednocześnie korektę deklaracji podatkowej. W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, że w pierwotnej deklaracji błędnie została wskazana podstawa opodatkowania, gdyż zaliczono do niej wartość szeregu, szczegółowo wymienionych w omawianym wniosku, budowli dróg wewnętrznych oraz obiektów budowlanych związanych z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Natomiast według Spółki na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. - o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 31 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.o.l.") w brzmieniu obowiązującym w 2005r. budowle te wyłączone zostały spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Decyzją z dnia 5 października 2009r. nr [...] Burmistrz B. odmówił stwierdzenia wnioskowanej przez Spółkę nadpłaty, wskazując, że nie ma ku temu podstawy faktycznej ani prawnej. Jego zdaniem w świetle art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. w brzmieniu z 2005r. Spółka powinna była wykazać, że przedmiotowe obiekty budowlane po pierwsze mieszczą się w pasie drogowym, a po drugie są związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu. Żadna z wymienionych przesłanek nie została jednak, zdaniem organu, udowodniona. W ocenie organu nie było przy tym w ogóle możliwości weryfikacji podanych granic pasa drogowego dróg wewnętrznych (czego i tak Spółka nie uczyniła), gdyż brak było w przepisach prawa tj. w ustawie z dnia 21 marca 1985r. - o drogach publicznych (Dz. U. Nr 14, poz. 60 ze zm., powoływanej dalej jako "u.d.p.") i jej przepisach wykonawczych, określeń normatywu dla takiego pasa drogowego. Wszystkie w tym zakresie uregulowania dotyczyły tylko dróg publicznych. W związku z czym organ nie był w stanie stwierdzić, czy wnioskowane przez Spółkę obiekty budowlane mieściły się w pasie drogowym. W przekonaniu organu sama budowla "drogi wewnętrzne" nie przesądzała jeszcze o istnieniu pasa drogowego. Poza tym, organ uznał, że Spółka nie udowodniła również wymaganego funkcjonalnego związku obiektów budowlanych (tj. związku z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu), gdyż np. jeden z nich to plac węglowy, na innym znajdowały się boksy na odpady czy zbiorniki CO2, a jeszcze inny był wykorzystywany do załadunku młóta. Zdaniem organu wskazane obiekty budowlane były budowlami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej Spółki, a dokładniej urządzenia budowlane związane były z obiektami budowlanymi, zapewniając możliwość użytkowania tych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem.
-
keyboard_arrow_right