Orzeczenie
Wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. III SA/Lu 682/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia SO del. Robert Hałabis (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 20 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. R. i W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu przejętego na rzecz Skarbu Państwa oddala skargę
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 21 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Lu 502/99, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. R. i W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków za dozór pojazdu przyjętego na rzecz Skarbu Państwa - oddalił skargę.
Wskazanym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2009 r. (Nr [...]), którym przyznano skarżącym zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru przez okres [...] dni oraz wynagrodzenie za dozór motocykla marki WSK w łącznej kwocie 5.020,21 zł. Organ w swoim rozstrzygnięciu przyjął stawkę dobową w kwocie 3,95 za rok 2003 ([...] jednostek dobowych), 3,66 zł za rok 2004 ([...] jednostek dobowych), 4,88 zł za rok 2005 ([...] jednostek dobowych), 3,66 zł za rok 2006 ([...] jednostek dobowych) i 3,60 zł za rok 2007 ([...] jednostki dobowe).
Sąd podzielił argumentację organu, że początkowym okresem ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów parkowania jest data upływu sześciomiesięcznego terminu od dnia usunięcia motocykla z drogi. Tym samym za nieusprawiedliwione zostało uznane stanowisko skarżących, że w grę powinien wchodzić okres od dnia usunięcia pojazdu z drogi do momentu odbioru pojazdu z parkingu.
Odnośnie zaś należności za dozorowanie przedmiotowego motocykla, Sąd stwierdził, że rzeczą organu było ustalić i przyznać stronie stosowne wynagrodzenie zgodnie z art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, według którego, organ egzekucyjny przyznaje, na żądanie dozorcy, zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. Skoro strona skarżąca nie podała kosztów utrzymania parkingu, organ miał prawo we własnym zakresie przeprowadzić postępowanie dowodowe. Wynik tego postępowania doprowadził do ustalenia przyjętych w rozstrzygnięciu średnich stawek dobowych za poszczególne lata. Pozwoliło to na określenie przez organ prawidłowej wysokości wynagrodzenia.