Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 30 grudnia 2010 r., sygn. III SA/Po 616/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Beata Sokołowska (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. przy udziale sprawy ze skargi Prezydenta Miasta O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia r. nr w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z dnia 25 maja 2010 r., działając na podstawie art. 17 § 1 i art. 64 e § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t. j. - Dz. U. Nr 229 z 2005 r., poz. 1954 ze zm. ), odmówił Prezydentowi Miasta umorzenia należnych organowi egzekucyjnemu kosztów egzekucyjnych w kwocie 335.087,70 zł objętych tytułem wykonawczym nr ....
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż przedmiotowe postępowanie egzekucyjne prowadzono przeciwko Parafii w K., jednakże na wniosek wierzyciela - Prezydenta Miasta organ I instancji umorzył je postanowieniem z dnia 16 czerwca 2009 r. Ponieważ po zakończeniu postępowania egzekucyjnego pozostały nieuiszczone koszty egzekucyjne Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. obciążył nimi wierzyciela. Pismem z dnia 19 listopada 2009 r. Prezydent Miasta złożył wniosek o umorzenie przedmiotowych kosztów uzasadniając go brakiem środków finansowych na ich uiszczenie i brakiem możliwości dokonania określonych przesunięć budżetowych w tym zakresie. Konieczność uiszczenia kosztów spowodowałaby niemożność zrealizowania zaplanowanych zadań własnych Gminy, przez co doszłoby do naruszenia interesu publicznego wspólnoty samorządowej. Wnioskodawca wskazał też, na konieczność nałożenia na dłużnika kary pieniężnej za nielegalną wycinkę drzew w drodze decyzji administracyjnej, która była następnie dwukrotnie uchylana, a na skutek upływu 5 lat wydanie kolejnej decyzji w tym przedmiocie jest już niedopuszczalne.