Orzeczenie
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2006 r., sygn. IV SA/Po 132/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Protokolant referent - stażysta Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi F. L. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...], 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów sądowych i kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/M. Dybowski /-/P. Miładowski MW
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] kwietnia 2000 r. nr [...] na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.- dalej ustawa) odmówił przyznania uprawnień kombatanckich F. L., urodzonemu w dniu [...] listopada 1930 r. w K. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, iż po analizie przedłożonych przez Stronę dokumentów należy uznać, że Wnioskodawca nie przedstawił dostatecznych dowodów, które w sposób nie budzący wątpliwości potwierdziłyby działalność kombatancką - represje deklarowane we wniosku.
F. L. wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł m. in., że w początkach wojny mieszkał wraz z rodziną w K. W grudniu 1939 r. Wnioskodawca wraz z rodziną, zostali wysiedleni i osadzeni w więzieniu w Krotoszynie. Fakt ten potwierdza zaświadczenie z archiwum w Łodzi z dnia 24 kwietnia 1998 r. Nr [...]. Po dziesięciu dniach zostali wywiezieni w wagonach kolejowych, bez ogrzewania i jedzenia, do Generalnej Guberni. Więzienie w Krotoszynie było bardzo ciężkim, pod względem warunków tam panujących. Cele były małe, bez prycz, wszyscy siedzieli na słomie, nie było miejsca by się położyć. Dozorcy znęcali się psychicznie i fizycznie nad Wnioskodawcą, który odczuwał strach i głód.