Orzeczenie
Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2005 r., sygn. III SA/Wa 262/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2) określa, że decyzja której nieważność Sąd stwierdził nie podlega wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2004r. p. B. W. zwróciła się do ZUS o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Należności te powstały w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, którą zmuszona była zlikwidować w 2001r. z powodu nieprzedłużenia umowy najmu lokalu. W chwili składania wniosku Skarżąca była bezrobotna, utrzymywała się z wynagrodzenia męża, spłacała długi wobec urzędu skarbowego, ponadto na utrzymaniu rodziny znajdowała się również córka z trójką dzieci.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją z dnia [...] września 2004r.odmówił umorzenia należności z tytułu składek. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że w przypadku Skarżącej nie została spełniona, określona w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) przesłanka całkowitej nieściągalności należności. Zdaniem ZUS nie zachodzą również okoliczności określone w art. 28 ust. 3b w/w ustawy oraz Rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365) tj. by spłata należności objętych wnioskiem o umorzenie pociągała zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanej, a w szczególności pozbawiała możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. W decyzji podniesiono ponadto, że zakład w przypadku wniosku o umorzenie należności z tytułu składek uwzględniać musi konieczność zapewnienia zdolności do realizowania zadań ZUS polegających na finansowaniu świadczeń oraz, że decyzja wydawana jest w ramach uznania administracyjnego; co oznacza, że nawet w przypadku wystąpienia przesłanek umorzenia zakład może odmówić udzielenia ulgi.