Orzeczenie
Wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2005 r., sygn. II SA/Kr 394/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz ( spr.) Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2005 r. sprawy ze skargi E. H. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] stycznia 2001 r., Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich skargę oddala
Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...].03.2000 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 1997 r., poz. 950 ze zm. ) pozbawiono E. H. uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZW ZBOWiD w K. decyzją z dnia [...].02.1989 r. z tytułu walki o utrwalenie władzy ludowej [...].09.1951 - [...].10.1951 r. (łącznie 2 miesiące, zaświadczenie ZBOWiD nr [...] ). Jak ustalono na podstawie akt b. ZBOWiDu E. H. w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił służbę w Wojsku Polskim i podczas tej służby nie brał udziału w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 cytowanej ustawy. Uznano zatem, że uzyskał uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", co skutkuje obecnie pozbawieniem uprawnień. Powołano się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i stwierdzono, iż Kierownik Urzędu nie jest obowiązany do wyjaśnienia czy istnieją inne przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i art. 4 cytowanej ustawy.