Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 8 lipca 2021 r., sygn. C-422/20
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
MACIEJA SZPUNARA
przedstawiona w dniu 8 lipca 2021 r.(1)
Sprawa C422/20
RK
przeciwko
CR
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Köln (wyższy sąd krajowy w Kolonii, Niemcy)]
Odesłanie prejudycjalne Współpraca sądowa w sprawach cywilnych Uznawanie Dziedziczenie i europejskie poświadczenie spadkowe Jurysdykcja w przypadku wyboru prawa Stwierdzenie braku własnej jurysdykcji przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę
I. Wprowadzenie
1. Artykuł 4 rozporządzenia (UE) nr 650/2012(2), zatytułowany Jurysdykcja ogólna, przewiduje, że sądy państwa członkowskiego, w którym zmarły miał swoje miejsce zwykłego pobytu w chwili śmierci, mają jurysdykcję do orzekania co do ogółu spraw dotyczących spadku. Łącznik ustanowiony w tym przepisie dla ustalenia jurysdykcji odpowiada łącznikowi ustanowionemu w art. 21 ust. 1 tego rozporządzenia, zatytułowanym Zasada ogólna, dla celów określenia prawa właściwego dla ogółu spraw dotyczących spadku.
2. Spójność tych łączników pozwala na zapewnienie w sposób ogólny poszanowania zasady zbieżności prawa właściwego i jurysdykcji sądu(3), do której odniesiono się w motywie 27 rozporządzenia nr 650/2012. W motywie tym wskazano, że przepisy tego rozporządzenia są skonstruowane tak, aby zapewnić w większości przypadków stosowanie przez organ zajmujący się sprawami spadkowymi własnego prawa krajowego.
Artykuł 22 ust. 1 rozporządzenia nr 650/2012 pozwala na wybór prawa państwa, którego obywatelstwo dana osoba posiada w chwili dokonywania wyboru lub w chwili śmierci, jako prawa, któremu podlega ogół spraw dotyczących spadku po niej. Taki wybór może jednak podważyć tę zasadę zbieżności prawa właściwego i jurysdykcji sądu. Rozporządzenie to przewiduje jednak mechanizmy mające na celu zapewnienie przestrzegania wspomnianej zasady również w kontekście wyboru prawa właściwego. W szczególności z art. 6 lit. a) w związku z art. 7 lit. a) wspomnianego rozporządzenia wynika, że sądy państwa członkowskiego, którego prawo zostało wybrane przez zmarłego, mają jurysdykcję do orzekania, jeżeli sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, stwierdził brak swojej jurysdykcji na wniosek jednej ze stron postępowania.