Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 3 września 2020 r., sygn. rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 3 września 2020 r
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
MACIEJA SZPUNARA
przedstawiona w dniu 3 września 2020 r. (1)
Sprawa C311/19
BONVER WIN, a.s.
przeciwko
Ministerstvo financí ČR
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny, Czechy)]
Odesłanie prejudycjalne Swoboda świadczenia usług Ograniczenia Przepisy krajowe zakazujące prowadzenia działalności w zakresie gier losowych w niektórych miejscach Możliwość zastosowania art. 56 TFUE Element transgraniczny
I. Wprowadzenie
1. Niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší správní soud (najwyższy sąd administracyjny, Czechy) świadczy o tym, że konkretne pytanie prawne występujące w sprawie skierowanej do Trybunału często wynika z pozornie mało istotnego o ile nie banalnego stanu faktycznego, który wyłonił się w postępowaniu głównym: konieczność zaprzestania dalszego prowadzenia działalności przez podmiot świadczący usługi polegające na organizowaniu gier losowych w związku z zarządzeniem gminy zakazującym świadczenia takich usług w określonej części miasta, w której podmiot ów jest usytuowany. Ów przedsiębiorca twierdzi, że jego klienci pochodzą z innego państwa członkowskiego. Czy okoliczność ta jest wystarczająca do zastosowania swobody świadczenia usług wynikającej z art. 56 TFUE?
2. Niniejsza sprawa dotyczy zatem bezpośrednio materialnego zakresu podstawowej swobody rynku wewnętrznego.
Wyznaczenie takiego zakresu jest kwestią najwyższej wagi; jest to jedna z najstarszych kwestii prawa Unii, która nieustannie ulega kształtowaniu. Jakkolwiek okoliczności faktyczne tego typu spraw są bardzo zróżnicowane(), wszystkie one mają tę samą cechę wspólną, a mianowicie dotyczą samego charakteru rynku wewnętrznego i gospodarczej konstytucji Unii. Przedsiębiorcy i ich klienci kierują się odpowiedziami na te pytania w takim samym stopniu, jak państwa członkowskie. Zakres swobód podstawowych wyznacza zakres, w jakim państwa członkowskie są związane w swoich celach polityki (krajowej) prawem Unii dotyczącym rynku wewnętrznego i, odpowiednio, swobodą, z której korzystają przedsiębiorcy: jeżeli państwo członkowskie nie jest ograniczone na przykład swobodą świadczenia usług, to w danej sytuacji jego zakres potencjalnego działania jest znacznie szerszy niż w przypadku, gdyby podlegało ograniczeniom. I odwrotnie, jeśli państwo członkowskie jest objęte ograniczeniami, wówczas zakres potencjalnych działań usługodawców i usługobiorców jest znacznie szerszy.