Orzeczenie
Opinia rzecznik generalnej J. Kokott przedstawiona w dniu 16 lipca 2020 r., sygn. C-160/19 P
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
JULIANE KOKOTT
Przedstawiona w dniu 16 lipca 2020 r. (1)
Sprawa C160/19 P
Comune di Milano
przeciwko
Komisji Europejskiej
Odwołanie Pomoc państwa Pomoc w formie podwyższeń kapitału dokonanych przez spółkę dominującą Usługi obsługi naziemnej na lotniskach Mediolan-Linate i Mediolan-Malpensa Dowód przypisania zasobów państwowych Badanie poszlak Ocena sukcesywnych środków jako jeden środek Zakres kontroli sprawowanej przez sądy Unii nad decyzjami Komisji dotyczącymi pomocy państwa Kryterium inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej Rozkład ciężaru dowodu Istotne informacje
I. Wprowadzenie
1. Podwyższenie kapitału mające na celu pokrycie straty spółki zależnej może spełniać przesłankę pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, jeżeli państwo jest całość kapitału zakładowego spółki dominującej dokonującej podwyższenia znajduje się w posiadaniu państwa. Pomoc jest jednak wykluczona, w przypadku gdy fikcyjny inwestor prywatny działający w warunkach gospodarki rynkowej również podjąłby środek, którego dotyczy spór.
2. W niniejszej sprawie państwo członkowskie nie dostarczyło Komisji w toku postępowania administracyjnego wystarczających dokumentów dotyczących procesu podejmowania decyzji przez spółkę dominującą przed podwyższeniem kapitału zakładowego na rzecz spółki zależnej w tym czasie. Sąd uważa w związku z tym, że kryterium inwestora prywatnego działającego w warunkach gospodarki rynkowej nie zostało spełnione. Przedmiotem odwołania wniesionego przez Comune di Milano (gminę Mediolan, Wochy) jest między innymi ustalenie, czy Sąd zastosował prawidłowe standardy dowodowe w tym zakresie, a w szczególności, czy prawidłowo rozłożył ciężar dowodu.
I. Ramy prawne
Sąd odwołuje się nie tylko do art. 107 ust. 1 TFUE, ale również do dyrektywy 2006/111/WE w sprawie przejrzystości stosunków finansowych między państwami członkowskimi a przedsiębiorstwami publicznymi, a także do przejrzystości finansowej wewnątrz niektórych przedsiębiorstw(). Artykuł 2 lit. b) akapit drugi tej dyrektywy ustanawia dla przedsiębiorstw publicznych następującą zasadę domniemania: