Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Saugmandsgaard e przedstawiona w dniu 18 września 2019 r., sygn. rzecznika generalnego Saugmandsgaard e przedstawiona w dniu 18 września 2019 r
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
HENRIKA SAUGMANDSGAARDA E
przedstawiona w dniu 18 września 2019 r.(1)..
Sprawa C176/18
Club de Variedades Vegetales Protegidas
przeciwko
Adolfowi Juanowi Martínezowi Sanchísowi
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania)]
Odesłanie prejudycjalne Wspólnotowa ochrona odmian roślin Rozporządzenie (WE) nr 2100/94 Artykuł 13 ust. 2 i 3 Skutki ochrony System ochrony kaskadowej Uprawianie składników odmiany i zbiory ich owoców Rozróżnienie pomiędzy działaniami realizowanymi w odniesieniu do składników odmiany a działaniami realizowanymi w odniesieniu do materiału ze zbioru Pojęcie nieupoważnionego użytkowania składników odmiany Artykuł 95 Ochrona tymczasowa
I. Wprowadzenie
1. Tribunal Supremo (sąd najwyższy, Hiszpania) w swoim wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zwraca się do Trybunału o dokonanie wykładni art. 13 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 2100/94 w sprawie wspólnotowego systemu ochrony odmian roślin(2).
2. Wniosek ten został złożony w ramach sporu między organizacją Club de Variedades Vegetales Protegidas (zwaną dalej CVVP), podmiotem upoważnionym do ochrony praw posiadacza wspólnotowego prawa do ochrony odmiany drzew mandarynkowych a właścicielem gospodarstwa rolnego. CVVP zarzuca temu właścicielowi, że rozpoczął uprawę drzew owej odmiany chronionej, jak również zebrał i sprzedał owoce, chociaż nie uzyskał zgody ze strony posiadacza praw ani nie zapłacił mu słusznego wynagrodzenia.
Sąd odsyłający zmierza zasadniczo do ustalenia, czy w przypadku gdy sadzonki chronionej odmiany zostały nabyte przez rolnika w szkółce w okresie między publikacją wniosku a przyznaniem prawa ochronnego, uprawa tych roślin, a także zbiór owoców i późniejsza ich sprzedaż, wymagają, po pierwsze, zapłaty słusznego wynagrodzenia na rzecz hodowcy w zakresie, w jakim działania te są realizowane w tym okresie, a po drugie, uzyskania zgody ze strony tego hodowcy w zakresie, w jakim nadal są one realizowane po przyznaniu prawa do ochrony.