Opinia rzecznika generalnego E. Tancheva przedstawiona w dniu 11 kwietnia 2019 r., sygn. C-208/18
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
EVGENIEGO TANCHEVA
przedstawiona w dniu 11 kwietnia 2019 r.(1)
Sprawa C208/18
Jana Petruchová
przeciwko
FIBO Group Holdings Limited
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Nejvyšší soud (sąd najwyższy, Republika Czeska)]
Współpraca sądowa w sprawach cywilnych Rozporządzenie (UE) nr 1215/2012 Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów konsumenckich Konsument Osoba fizyczna uczestnicząca w handlu walutami na międzynarodowym rynku walutowym za pośrednictwem spółki brokerskiej Spójność z pojęciem konsumenta w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 593/2008 Klient detaliczny w rozumieniu dyrektywy 2004/39/WE
1. W niniejszej sprawie zwrócono się do Trybunału o dokonanie wykładni pojęcia konsumenta w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 (zwanego dalej rozporządzeniem Bruksela I bis)(2) w kontekście transakcji dokonywanych na międzynarodowym rynku walutowym (zwanym dalej rynkiem FOREX).
2. W drodze odstępstwa od art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia Bruksela I bis(3) art. 18 ust. 1 tego rozporządzenia przewiduje, że konsument w rozumieniu art. 17 ust. 1 tego aktu prawnego może wytoczyć powództwo przeciwko swojemu kontrahentowi nie tylko przed sądami państwa członkowskiego, na którego terytorium kontrahent ten ma miejsce zamieszkania względnie siedzibę, ale też przed sądami miejsca, w którym miejsce zamieszkania ma konsument. Artykuły 17, 18 i 19 rozporządzenia Bruksela I bis, tworzące sekcję 4 rozdziału II tego rozporządzenia, zatytułowaną Jurysdykcja w sprawach dotyczących umów konsumenckich, służą zapewnieniu odpowiedniej ochrony konsumentowi, jako stronie uznawanej za ekonomicznie słabszą i mniej doświadczoną w kwestiach prawnych niż druga strona umowy, prowadząca działalność gospodarczą(4).
Pytanie przedłożone Trybunałowi dotyczy tego, czy osobę fizyczną, która uczestniczy w transakcjach na rynku FOREX, należy uznać za konsumenta w rozumieniu art. 17 ust. 1 rozporządzenia Bruksela I bis, lub też czy ze względu na wiedzę i fachowość wymagane do dokonywania tych transakcji, skomplikowany i nietypowy charakter danej umowy oraz ponoszone ryzyko osoby tej nie można uznać za konsumenta, w związku z czym nie jest ona objęta zakresem stosowania owej sekcji 4, przyznającej opisaną powyżej ochronę.