Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Bobek przedstawiona w dniu 7 marca 2019 r.
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
MICHALA BOBEKA
przedstawiona w dniu 7 marca 2019 r.(1)
Sprawa C2/18
Lietuvos Respublikos Seimo nari grup
przy udziale:
Lietuvos Respublikos Seimas
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (trybunał konstytucyjny Republiki Litewskiej)]
Odesłanie prejudycjalne Rolnictwo Wspólna organizacja rynku Mleko i przetwory mleczne Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 Artykuł 148 ust. 4 Postanowienia umowne Swobodne negocjowanie cen Przepisy krajowe zobowiązujące nabywców mleka surowego do oferowania takich samych cen grupom producentów i zakazujące obniżania cen bez uzasadnienia
I. Wprowadzenie
1. Rynek mleka surowego na Litwie charakteryzuje się dużym rozdrobnieniem podaży, z tysiącami małych producentów mleka surowego, oraz wysoce skoncentrowanym popytem, z zaledwie garstką dużych podmiotów skupujących. Mali producenci nie są zrzeszeni w żadną organizację. Przedsiębiorstwa skupujące zdołały zatem narzucić im ceny zakupu, co skutkowało bardzo niskimi cenami mleka surowego.
2. W reakcji na tę sytuację Litwa przyjęła przepisy szczegółowe w celu zapobieżenia nieuczciwym praktykom handlowym w sektorze mleka surowego. Przepisy te ustanawiają klasyfikację producentów w zależności od sprzedawanej dziennie ilości mleka surowego oraz zobowiązują nabywców mleka surowego, by oferowali takie same ceny wszystkim producentom należącym do tej samej grupy. Zakazują one również nabywcom mleka surowego obniżania cen bez podania uzasadnienia. Obniżenie ceny zakupu o 3% lub więcej jest dozwolone jedynie po wydaniu na to zgody przez właściwy organ administracyjny.
W postępowaniu głównym grupa posłów do litewskiego parlamentu wniosła skargę do Lietuvos Respublikos Konstitucinis Teismas (trybunału konstytucyjnego Republiki Litewskiej, zwanego dalej trybunałem konstytucyjnym Litwy), w której zakwestionowała zgodność wspomnianych przepisów krajowych z konstytucją Litwy. W kontekście tamtego postępowania wyrażono również wątpliwości co do spójności tych przepisów z art. 148 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013(), w szczególności z wymogiem, by wszystkie elementy umów, w tym cena zakupu, mogły być swobodnie negocjowane między stronami.