Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Hogan przedstawiona w dniu 7 marca 2019 r.
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
GERARDA HOGANA
przedstawiona w dniu 7 marca 2019 r.(1)
Sprawa C32/18
Tiroler Gebietskrankenkasse
przeciwko
Michaelowi Moserowi
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof (sąd najwyższy, Austria)]
Odesłanie prejudycjalne Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 Artykuł 5 Rozporządzenie (WE) nr 987/2009 Artykuł 60 Zabezpieczenia społeczne pracowników migrujących Świadczenie rodzinne Prawo do różnicy między wysokością zasiłku wychowawczego wypłacanego w państwie członkowskim właściwym w pierwszej kolejności a wysokością zasiłku z tytułu opieki nad dzieckiem wypłacanym w państwie członkowskim właściwym w drugiej kolejności
I. Wprowadzenie
1. Niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy w istocie wykładni art. 60 ust. 1 zdanie drugie rozporządzenia (WE) nr 987/2009 dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego(2). Do Trybunału zwrócono się też o wyjaśnienie, jakie dochody należy uwzględnić przy obliczaniu kwoty dochodzonego świadczenia rodzinnego.
2. Wniosek ten został przedstawiony w ramach postępowania między Michaelem Moserem a Tiroler Gebietskrankenkasse (regionalnym funduszem ubezpieczeń zdrowotnych w Tyrolu, Austria) dotyczącego wniosku M. Mosera o wypłacenie mu różnicy między Elterngeld (niemieckim zasiłkiem wychowawczym) a Kinderbetreuungsgeld (austriackim zasiłkiem z tytułu opieki nad dzieckiem). Jednakże przed zbadaniem okoliczności faktycznych sprawy w pierwszej kolejności należy szczegółowo przedstawić właściwe przepisy.
II. Kontekst prawny
A. Prawo Unii
1. Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego(3)
3. W motywach 9, 10, 11, 12 rozporządzenia nr 883/2004 wskazano:
(9) Trybunał Sprawiedliwości przy kilku okazjach wydał opinię w sprawie możliwości równego traktowania świadczeń, dochodu i okoliczności; zasada ta powinna być ściśle przyjęta i rozwijana, przy jednoczesnym przestrzeganiu istoty i ducha postanowień prawnych [orzeczeń sądowych].