Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 12 kwietnia 2018 r., sygn. rzecznika generalnego M. Szpunara przedstawiona w dniu 12 kwietnia 2018 r
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
MACIEJA SZPUNARA
przedstawiona w dniu 12 kwietnia 2018 r.(1)
Sprawa C335/17
Neli Valcheva
przeciwko
Georgiosowi Babanarakisowi
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Varhoven kasatsionen sad (najwyższy sąd kasacyjny, Bułgaria)]
Odesłanie prejudycjalne Współpraca sądowa w sprawach cywilnych Rozporządzenie (WE) nr 2201/2003 Zakres stosowania Pojęcie prawa do osobistej styczności z dzieckiem Zastosowanie do babć i dziadków
I. Wprowadzenie
1. Babcia dziecka pragnie wykonywać prawo do osobistej styczności ze swoim wnukiem. Powstaje pytanie, czy spór mający za przedmiot takie żądanie jest objęty zakresem rozporządzenia (WE) nr 2201/2003(2)? Takie brzmi, co do istoty, pytanie przedstawione przez Varhoven kasatsionen sad (najwyższy sąd kasacyjny, Bułgaria).
2. Niniejsza sprawa stanowi zatem dla Trybunału okazję do rozstrzygnięcia po raz pierwszy zagadnienia stosowania rozporządzenia nr 2201/2003 do wniosku o ustalenie prawa do osobistej styczności, złożonego przez babcię lub dziadka, w celu wyjaśnienia, czy sąd właściwy w przedmiocie rozstrzygnięcia o sposobie wykonywania takiego prawa powinien zostać ustalony na podstawie tego rozporządzenia, czy na podstawie przepisów prawa prywatnego międzynarodowego państw członkowskich. Rozporządzenie to przyznaje jurysdykcję sądom miejsca zwykłego pobytu dziecka, w oparciu w szczególności o kryterium bliskości. Celem poniższej analizy jest zatem ustalenie sądu właściwego w sprawach z zakresu prawa do osobistej styczności z dzieckiem, bez wdawania się w rozważania dotyczące zagadnień o charakterze materialnoprawnym.
Na wstępie należy podkreślić, że sprawa ta nie może być analizowana w sposób oderwany od kwestii zasadniczej, którą jest kwestia wagi, jaką dla dziecka ma utrzymywanie osobistej więzi z babcią i dziadkiem, o ile kontakty te nie są sprzeczne z dobrem dziecka. Zatem rozporządzenie nr 2201/2003 w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej należy interpretować właśnie w świetle zasady pierwszeństwa nadrzędnego interesu dziecka.