Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego P. Mengozziego przedstawiona w dniu 23 listopada 2017 r., sygn. rzecznika generalnego P. Mengozziego przedstawiona w dniu 23 listopada 2017 r
Wydanie tymczasowe
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
P. MENGOZZIEGO
przedstawiona w dniu 23 listopada 2017 r.(1).
Sprawa C482/16
Georg Stollwitzer
przeciwko
ÖBB Personenverkehr AG
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Innsbruck (wyższy sąd krajowy w Innsbrucku, Austria)]
Odesłanie prejudycjalne Polityka społeczna Dyrektywa 2000/78 Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy Dyskryminacja ze względu na wiek Wykluczenie doświadczenia zawodowego zdobytego przed ukończeniem osiemnastu roku życia Reforma systemu wynagradzania pracowników kontraktowych austriackich kolei federalnych System przejściowy Utrwalanie odmiennego traktowania
I. Wprowadzenie
1. Wniosek o wydanie orzeczenie w trybie prejudycjalnym przedłożony przez Oberlandesgericht Innsbruck [wyższy sąd krajowy w Innsbrucku (Austria)] wpisuje się w serię odesłań prejudycjalnych pochodzących od austriackich sądów administracyjnych, których celem jest podniesienie przed Trybunałem kwestii zgodności z zakazem dyskryminacji ze względu na wiek przepisów prawa krajowego w obszarze uwzględniania wcześniejszego doświadczenia zawodowego celem zaszeregowania zawodowego i ustalenia pozycji pracowników kontraktowych podmiotów publicznych w siatce płac(2).
W sprawie, w której wydany został wyrok z dnia 18 czerwca 2009 r., Hütter (C88/08, EU:C:2009:381) do Trybunału wpłynął wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberster Gerichtshof [sąd najwyższy (Austria)] w przedmiocie wykładni dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy() w odniesieniu do przepisu prawa mającego zastosowanie do umów o pracę zawartych pomiędzy placówkami uniwersyteckimi i ich pracownikami. Przepis ten przewidywał, że data odniesienia do celów awansu w ramach widełek wynagrodzenia odpowiadających stanowisku każdego pracownika, podlegająca ustaleniu z momentem zatrudnienia(), powinna być określana z uwzględnieniem doświadczenia zawodowego zainteresowanego, z wyłączeniem jednak doświadczenia nabytego przez tych pracowników przed ukończeniem osiemnastego roku życia. W postępowaniu głównym skarżący, zatrudniony przez placówkę uniwersytecką po okresie stażu trwającego trzy i pół roku, odbytego wyłącznie w minimalnej części po ukończeniu osiemnastego roku życia, żądał od swojego pracodawcy zapłaty wynagrodzenia równego różnicy pomiędzy płacą otrzymywaną w czasie trwania jego umowy a tą, do której miałby prawo, gdyby okres odbytego stażu został uwzględniony w całości. Trybunał uznał, że nierówne traktowanie ze względu na wiek, które wprowadzał omawiany przepis miało charakter dyskryminujący, ponieważ, mimo że [przepis] realizował cele, które mogły być uznane za zasługujące na ochronę, to środki do osiągnięcia tych celów nie mogły zostać uznane za właściwe na mocy art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78().