Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego - 7 października 2010 r. - DHL Express - Sprawa C-235/09
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
PEDRA CRUZA VILLALÓNA
przedstawiona w dniu 7 października 2010 r. (1)
Sprawa C‑235/09
DHL Express (France) SAS, dawniej DHL International SA,
przeciwko
Chronopost SA
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de Cassation (Francja)]
Własność intelektualna - Prawo znaków towarowych - Artykuł 98 rozporządzenia (WE) nr 40/94 - Zakres terytorialny zakazu wydanego przez sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych - Okresowe kary pieniężne towarzyszące zakazowi - Stosowanie okresowych kar pieniężnych na terytorium państw członkowskich innych, niż państwo sądu, które je nałożył
1. W drodze niniejszego wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym Cour de Cassation (francuski sąd najwyższy) przedstawia Trybunałowi Sprawiedliwości cztery pytania dotyczące wykładni art. 98 rozporządzenia (WE) nr 40/94 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego(2). Jak wiadomo, wspomniany przepis dotyczy zakazu prowadzenia działań stanowiących naruszenie lub stwarzających groźbę naruszenia wspólnotowego znaku towarowego wydanego przez sąd krajowy w sprawach wspólnotowych znaków towarowych, jak również środków, których celem jest zapewnienie przestrzegania wspomnianego zakazu.
2. W bardziej ogólnej perspektywie sprawa ta uwidacznia trudności interpretacyjne, jakie wiążą się z przepisami dotyczącymi właściwości sądów, zawartymi w rozporządzeniu (WE) nr 40/94, w szczególności w zakresie skutków prawnych orzeczeń stwierdzających naruszenie lub groźbę naruszenia wspólnotowego znaku towarowego. W istocie, pytanie sprowadza się do tego, czy sąd krajowy w sprawach wspólnotowych znaków towarowych, orzekając w przedmiocie roszczeń stron, wydaje orzeczenia, w tym orzeczenia w zakresie środków akcesoryjnych, skuteczne na całym terytorium Unii, czy też ograniczone do kilku lub do jednego tylko państwa członkowskiego.
I - Ramy prawne
Rozporządzenie (WE) nr 40/94 wprowadziło wspólny system w zakresie wspólnotowego znaku towarowego w celu przyznawania jednolitego tytułu własności intelektualnej na całym terytorium Unii. W celu zapewnienia tej jednolitości rozporządzenie przewiduje tytuł, który wywołuje skutki na całym terytorium Unii oraz ustanawia wyspecjalizowane sądownictwo, którego sprawowanie zostaje powierzone sądom państw członkowskich.