Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego - 23 lutego 2010 r. - Sjöberg - Sprawy połączone C-447/08, C-448/08
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
YVES’A BOTA
przedstawiona w dniu 23 lutego 2010 r.(1)
Sprawy połączone C‑447/08 i C‑447/08
Otto Sjöberg (C 447/08),
Anders Gerdin (C 448/08)
przeciwko
Ĺklagaren
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Svea hovrätt (Szwecja)]
Gry pieniężne - Urządzanie gier pieniężnych przez Internet - Zakaz promocji udziału w loterii za granicą - Ograniczenie swobody świadczenia usług - Ochrona porządku publicznego - Niedyskryminacja
1. Przedmiotem niniejszych spraw jest ponownie ocena zgodności z prawem wspólnotowym przepisów państwa członkowskiego w zakresie gier pieniężnych, w odniesieniu do szczególnego przypadku gier oferowanych przez Internet.
2. Sprawy te dotyczą przepisów ustawodawstwa szwedzkiego w zakresie zakładów wzajemnych, które w ramach systemu praw wyłącznych zakazują promowania w Szwecji loterii organizowanych poza granicami tego państwa członkowskiego i nakładają na taką promocję sankcje karne. U podstaw tych spraw leżą postępowania karne toczące się przeciwko dwóm edytorom dwóch szwedzkich dzienników, z uwagi na to, że w ich gazetach ukazały się reklamy zakładów wzajemnych oferowanych przez Internet przez szereg spółek zajmujących się grami pieniężnymi, mających siedziby w innych państwach członkowskich.
3. Sąd krajowy zastanawia się nad zgodnością aktów prawnych, na których oparte zostały te postępowania, a w szczególności przepisów ustanawiających kary mające zastosowanie w przypadku promowania w Szwecji gier organizowanych poza tym państwem członkowskim, ze swobodą świadczenia usług oraz swobodą przedsiębiorczości. Sąd krajowy zwraca się do Trybunału z pięcioma pytaniami prejudycjalnymi, które dotyczą dwóch następujących kwestii.
Po pierwsze, czy przepisy szwedzkie, które włączają gry pieniężne do systemu praw wyłącznych celem zwalczania przestępczości i ochrony konsumentów, mogą zostać uznane za proporcjonalne w odniesieniu do tych celów, jeżeli mają na celu także finansowanie działalności społecznej, dochody uzyskane przez posiadające zezwolenia podmioty udostępniające gry przypadają w części państwu, a marketing gier przeprowadzany przez posiadające zezwolenia podmioty świadczące takie usługi nie jest poddany jakimkolwiek ograniczeniom ze strony właściwych władz? Ponadto, czy okoliczność, że spółka prowadząca gry przez Internet posiada zezwolenie w państwie, w którym znajduje się jej siedziba, na prowadzenie na jego terenie działalności, sprzeciwia się temu, aby inne państwo członkowskie zakazało promocji gier on-line tej spółki na swoim terytorium?