Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Poiares Maduro przedstawiona w dniu 3 września 2009 r. - Susanne Gassmayr przeciwko Bundesminister für Wissenschaft und Forschung. - Sprawa C-194/08., sygn. C-194/08
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
M. POIARESA MADURA
przedstawiona w dniu 3 września 2009 r.(1)
Sprawa C‑194/08
Susanne Gassmayr
przeciwko
Bundesministerin für Wissenschaft und Forschung
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof (Austria)]
1. Niniejszy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy dyrektywy Rady 92/85/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią(2). Sąd krajowy zmierza do ustalenia, czy (i) art. 11 pkt. 1, 2 i 3 dyrektywy wywołuje skutek bezpośredni i czy (ii) rodzi po stronie pracownicy prawo do zachowania wynagrodzenia dodatkowego z tytułu pełnionych dyżurów podczas jej nieobecności w pracy w trakcie ciąży lub urlopu macierzyńskiego.
I - Okoliczności faktyczne, postępowanie przed sądem krajowym oraz pytania przedłożone Trybunałowi Sprawiedliwości
2. Skarżąca w postępowaniu przed sądem krajowym, Susanne Gassmayr, pracowała w klinice anestezjologii uniwersytetu w Graz od dnia 1 stycznia 1995 r. jako lekarz asystent. Gehaltsgesetz (austriacka ustawa o wynagrodzeniach) stanowi, że pracownik zobowiązany do pozostawania na dyżurze w miejscu pracy poza zwykłymi godzinami pracy uprawniony jest do dodatku (§ 17a ust. 1). W związku z tym otrzymywała ona, poza pozostałym wynagrodzeniem, dodatek wyliczany indywidualnie w oparciu o zadania wykonywane w szpitalu na dyżurze.
Z przyczyn związanych z ciążą skarżąca zaprzestała pracy w dniu 4 grudnia 2002 r. . Mutterschutzgesetz (austriacka ustawa o ochronie macierzyństwa) stanowi w § 3 ust. 3, że ciężarna pracownica nie może świadczyć pracy, jeśli zgodnie z zaświadczeniem lekarskim przedstawionym inspektoratowi ds. zatrudnienia lub lekarzowi zakładowemu kontynuacja pracy zagrażałaby życiu lub zdrowiu matki lub dziecka. Ustawa ta przewiduje, że ciężarne pracownice są objęte zakazem pracy przez ostatnie osiem tygodni przed oczekiwaną datą porodu (§ 3 ust. 1) oraz osiem tygodni po porodzie (§ 5 ust. 1). Pełnomocnik rządu austriackiego tłumaczył na rozprawie przed Trybunałem, że ustawodawca austriacki, uchwalając § 3 ust. 3, miał na celu zagwarantowanie dodatkowej ochrony kobietom ciężarnym poprzez zapewnienie pewnej formy przedłużonego urlopu. Przepis ten nie ma zastosowania do wszystkich ciężarnych pracownic, a jedynie do tych, które mają kłopoty zdrowotne zagrażające życiu ich lub życiu ich dziecka. W związku z tym każdy przypadek jest oceniany indywidualnie, a ciężarna pracownica może skorzystać z przedłużonego urlopu, jeśli jest w stanie przedłożyć odpowiednie zaświadczenie lekarskie. Początkowo S. Gassmayr zaprzestała pracy w szpitalu na podstawie zaświadczenia zgodnie z § 3 ust. 3. Następnie pozostawała nieobecna w pracy z powodu [dwóch] ośmiotygodniowych okresów - poprzedzającego datę porodu i następującego po niej. Nie wykonywała żadnych zadań na dyżurze do dnia 7 października 2003 r.