Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Mazák przedstawiona w dniu 20 listopada 2008 r. - Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Greckiej. - Sprawa C-489/06., sygn. C-489/06
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
JÁNA MAZÁKA
przedstawiona w dniu 20 listopada 2008 r.(1)
Sprawa C‑489/06
Komisja Wspólnot Europejskich
przeciwko
Republice Greckiej
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego - Swobodny przepływ towarów - Dyrektywy 93/36/EWG i 93/42/EWG - Zakup przez szpital wyrobów medycznych posiadających oznakowanie CE - Środki ochronne - Zamówienie publiczne na dostawy
1. W drodze niniejszej skargi Komisja wnosi do Trybunału o stwierdzenie, że odrzucając oferty w zakresie wyrobów medycznych opatrzonych oznakowaniem CE, a w każdym razie czyniąc to bez przestrzegania, przez właściwe dla szpitali greckich instytucje zamawiające, procedury przewidzianej w dyrektywie 93/42/EWG (dyrektywa dotycząca wyrobów medycznych)(2), Grecja uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 8 ust. 2 dyrektywy Rady 93/36/EWG (dyrektywa w sprawie zamówień publicznych na dostawy(3)) oraz na mocy art. 17 i 18 dyrektywy 93/42.
I - Ramy prawne
A - Prawo wspólnotowe
2. W odniesieniu do dyrektywy 93/42, jak wyjaśniam w pkt 33 tej opinii, w wyroku w sprawie Medipac‑Kazantzidis(4) wydanym po zakończeniu pisemnego postępowania w niniejszej sprawie - Trybunał rozstrzygnął już w moim mniemaniu kwestię obowiązków instytucji zamawiających oraz procedury, która powinna być stosowana przez nie w przypadkach takich jak przypadki będące przedmiotem niniejszych postępowań. Nie uważam przeto, aby konieczne było przedstawiać w całości ramy prawne dyrektywy 93/42, jako że zostało to zrobione wyczerpująco w sprawie Medipac‑Kazantzidis.
3. Ustępy 1-4 art. 8 dyrektywy 93/36 stanowią odpowiednio:
„1. Specyfikacje techniczne, określone w załączniku III, zamieszczane są w ogólnych dokumentach lub w dokumentach odnoszących się do każdego zamówienia.
2. Bez uszczerbku dla prawnie wiążących krajowych norm technicznych i w zakresie, w jakim są one zgodne z prawem wspólnotowym, specyfikacje techniczne określane są przez instytucje zamawiające poprzez odniesienie do norm krajowych wdrażających normy europejskie lub do europejskich aprobat technicznych lub do wspólnych specyfikacji technicznych.