Orzeczenie
Opinia rzecznika generalnego Poiares Maduro przedstawiona w dniu 26 czerwca 2008 r. - Alfonso Luigi Marra przeciwko Eduardo De Gregorio (C-200/07) i Antonio Clemente (C-201/07). - Sprawy połączone C-200/07 oraz C-201/07., sygn. C-200/07 oraz C-201/07
OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
M. POIARESA MADURA
przedstawiona w dniu 26 czerwca 2008 r.(1)
Sprawy połączone C‑200/07 i C‑201/07
Alfonso Luigi Marra
przeciwko
Eduardo De Gregorio
i
Antonio Clemente
[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Corte Suprema di Cassazione (Włochy)]
1. W niniejszym wniosku przedłożonym Trybunałowi Sprawiedliwości Corte Suprema di Cassatzione (Włochy) zwrócił się o prawidłową wykładnię przepisów Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich w odniesieniu do immunitetu jurysdykcyjnego, z którego korzystają członkowie Parlamentu Europejskiego.
2. Dwie sprawy będące podstawą niniejszego wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczą pozwów o zniesławienie, wniesionych przeciwko włoskiemu posłowi Parlamentu Europejskiego (posłowi PE). Sądy krajowe uznały, że dopuścił się on zarzucanego mu czynu i zasądził zadośćuczynienie na rzecz skarżących. Do Trybunału zwrócono się, po pierwsze, z pytaniem, czy sąd, przed którym toczy się postępowanie cywilne wobec posła PE, musi zwrócić się do Parlamentu Europejskiego o uchylenie mu immunitetu, w przypadku gdy poseł PE nie zwrócił się do Parlamentu o skorzystanie z przysługującego mu immunitetu, a po drugie, czy sąd krajowy może orzekać samodzielnie co do tego, czy zachowanie posła PE objęte jest immunitetem, gdyby Parlament Europejski nie wyraził zamiaru utrzymania immunitetu danego posła.
I - Okoliczności faktyczne
Pozwany w postępowaniu przed sądem krajowym, A.L. Marra, był posłem Parlamentu Europejskiego w latach 1994-1999. W czasie gdy był posłem PE, rozprowadzał ulotki krytykujące włoski wymiar sprawiedliwości oraz poszczególnych sędziów. A. Clemente oraz E. De Gregorio, którzy byli wymienieni w ulotkach, wnieśli pozwy o zniesławienie przeciwko A.L. Marra. Ponieważ sąd pierwszej instancji przychylił się do ich żądań i zasądził zadośćuczynienie na ich rzecz, A.L. Marra odwołał się do Corte d’appelo di Napoli (sądu apelacyjnego w Neapolu). W wyrokach z dnia 23 stycznia i 6 marca 2002 r. (w przypadku A. Clemente) oraz z dnia 22 lutego 2002 r. (w przypadku E. De Gregorio) Corte d’appelo di Napoli podtrzymał wyroki sądu pierwszej instancji, orzekając, że będące przedmiotem postępowania wypowiedzi nie były objęte Protokołem w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich. A.L. Marra wniósł skargę kasacyjną do Corte Suprema di Cassazione, podnosząc między innymi, że Corte d’appelo di Napoli błędnie zastosował art. 6 regulaminu Parlamentu Europejskiego, który określa postępowanie dotyczące wniosków o uchylenie immunitetu posła PE.